बऱ्याच वेळा...३

आमची प्रेरणा यादगार यांची कविता बऱ्याच वेळा

लपवून तोंड नंतर फिरतो बऱ्याच वेळा
आधी नको नको ते करतो बऱ्याच वेळा

तू काळजी किती ही घेशील गे परंतू
अंदाज तारखांचा चुकतो बऱ्याच वेळा

रस्तात ही अताशा असतो उजेड कोठे
एकांत हवा तसा मग मिळतो बऱ्याच वेळा

घालू नकोस आता बुरखा सखे पुन्हा तू
भलतीस साद मी ही देतो बऱ्याच वेळा

सवयी नुसार मी ही होतो जरा अधीर
तो चेहरा तुझा पण नसतो बऱ्याच वेळा

साऱ्याच बायका त्या नसतात एकट्या पण
नवरा तिथेच मागे दिसतो बऱ्याच वेळा

घेतात हात धुउनी मग लोक सर्व तेथे
नाजूक हात त्यांचा नसतो बऱ्याच वेळा

बिल फाडुनी पळाला कोणी तरी प्रवासी
फसवून "केशवा"ला हसतो बऱ्याच वेळा

चिमण्या-२

आमची प्रेरणा कुमार जावडेकरांची गझल चिमण्या

त्या प्रेमिकाच माझ्या मजला कुटून गेल्या
आधी तश्या चुका ही माझ्या घडून गेल्या

समजायला मला ही झाला उशीर होता
माझ्या उचापती पण त्यांना कळून गेल्या

धरल्या मनात होत्या चिमण्या गृहीत साऱ्या
एका क्षणात मजला दुर्गा दिसून गेल्या

कुरबूर अवयवांची मी एकतोय आता
बुकलून पार मजला साऱ्या निघून गेल्या

केली अशी धुलाई जन्मात ना विसरणे
नक्षाच पार माझा त्या बिघडवून गेल्या

अस्थि-हिशोब जेव्हा करण्यास बैसलो मी
सगळ्याच सापळ्याच्या संख्या चुकून गेल्या

हे शब्द पाहिले अन् सुचलेच "केशवा"ला
पुन्हा विडंबनाच्या चकल्या पडून गेल्या

सुचत नाही-2

आमची प्रेरणा मिलिंद फणसे यांची गझल सुचत नाही

मी इथे किती हे पेले रिचवुन बसलो
ही नजरच सांगे, टाईट होउन बसलो

देवळात जायचो भेटाया जीला मी
मी टिळा कपाळी तीच्या लावुन बसलो

सोबती मला ना आता लागे कोणी
बाटलीस माझ्या सोबत घेउन बसलो

संपले किती पेले ना मोजू शकलो
मोजदाद त्यांची शेवट चुकवुन बसलो

विसरलो कसा, वय नाही शृंगाराचे
आसनात चुकलो कंबर लचकुन बसलो

वाढल्या तनूचे ओझे ना पेलवले
आपल्याच वजनाने कर मोडुन बसलो

आकड्यात मोजे दुनिया कर्तृत्वाला
मी लगेच मटका येथे खेळुन बसलो

राहिले मुखी "केश्या"च्या दात कितीसे
उपटून तयानां कवळी बनवुन बसलो

दीप आधी मालवावा लागतो

आमची प्रेरणा प्रसाद यांची गझल प्राण थोडासा जळावा लागतो...

दीप आधी मालवावा लागतो
मीलना काळोख व्हावा लागतो

तोल सांभाळायला आता मला
ग्लास हा पुरता रिचावा लागतो

ऊब येण्याला जरा थंडीमध्ये
पेग पतियाली भरावा लागतो

रंगते ना तोंड शाईने गड्या
कात पानामध्ये असावा लागतो

तोंड लपवायास का जागा हवी?
फक्त बुरखा वापरावा लागतो

दाबला आवाज मी येथे जरी
हाय वायूचा सुगावा लागतो

वागतो मी ही पतंगासारखा
फक्त हा मांजा तुटावा लागतो

ही कशी प्रीती? असे नाते कसे?
(दाम हा मोजून द्यावा लागतो)

टाकली माझी पथारी मी जरा
जेवणा नंतर विसावा लागतो

"केशवा"चे समजण्याला गीत हे
भाग डोक्याचा नसावा लागतो