tag:blogger.com,1999:blog-75266445328120418882011-10-18T01:35:19.935-07:00तुम्ही मला ज़मीन द्या, मी तुम्हाला विडंबन देतो.केशवसुमारnoreply@blogger.comBlogger1961100tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-5762005868626121102010-11-03T22:29:00.000-07:002010-11-03T22:32:02.643-07:00

आमची प्रेरणा : मिपावरची अनेक बुडीत खाती , त्यांना मिळालेले उदंड प्रतिसाद आणि प्रदीप कुलकर्णींची अप्रतिम गझल "फांदी". ........................................कटोरी........................................ही जरा घटना तशी आहे अघोरी! मालकाने आपली भरली तिजोरी!नाव खादाडी असे हे ठेवलेले...सोबतीला टंच अन आहेत पोरी! लोक सामोरे कसे एकेक आले...समजता हाती अता उरली कटोरी!बात फाट्यांची तशी ही ओळखीची...आमचे तू

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-39001881236029536002010-11-03T22:28:00.000-07:002010-11-03T22:29:33.637-07:00

आमची प्रेरणा चित्त यांची नित्तांत सुंदर गझल दिसू लागले स्पष्ट जेवढे आणि मिपावरच्या गेल्या काही दिवसातील घटनादिसू लागले स्पष्ट जसे हे पैसे सगळे धूसर झालेसर्व निवासी परदेशी मग एक एक दृग्गोचर झालेचुकली त्याची वाट म्हणूनच कमावलेले नाव गमवलेतोवर होता उशीर झाला आणिक मग हस्तांतर झालेसंपादक झाल्यावर शिकला विनायास प्रतिसाद खरडणेअधी बरा तो लेखक होता, त्याचे माकड नंतर झालेवाचन करता-करता इतका लख्ख देखणा

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-28676890845273576132010-11-03T22:25:00.002-07:002010-11-03T22:28:30.265-07:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम गझल किमया एक पेग आता भर माझा  उदकाने!मजा न आली  पिल्यावरती"खडका़"ने!आज पहाटे स्वप्न तरी काय पडावे...चिकन सूप मागावे एका बदकाने! लगेच "केश्या"लाग बघू  विडंबनाला...बदल जरा वेलांट्या, मात्रा अन काने!!लयीत एका शांतपणे घोरत असता...का उठवले, फेकून मज तू तबकाने?बघा कशी ही येते चव विडंबनाला...बाप, बाटली अन बाई या  घटकाने!दोघींमधला फरक मला तर कळला ना...फरक मला ना

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-42577902989499321552010-11-03T22:25:00.001-07:002010-11-03T22:25:48.397-07:00

आज बरेच वेळाने मिपावर आलो आणि बघतो तर काय विडंबनाचा पाऊस... सगळी विडंबने वाचता वाचता एका स्थळावर आमचा मूळापासून केलेला बंदोबस्त आठवलाप्रतिसादाला प्रतिसाददेत आम्ही खेचायचोतो एका मुद्यावर पाय ठेवायचा अन्मी दुस-या मुद्यावर पाय ठेवायचोकाड्या करतखरडत असतांना 'जीबोल'त असतांनासहज जालावरचा टिआरपी ही संभाळायचोएकमेकांना हलकेच व्यनितुन सांगायचोसंपादकांनी कंटाळूनकधीतरी त्याचा आयडि बंद केलामी मात्र अजून आहे

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-13476158221235694302010-11-03T22:17:00.000-07:002010-11-03T22:18:24.349-07:00

केसुरंगाशेठांचे विडंबन झळकले तेव्हा आम्ही चौपाटीवर भेळ खाण्यास गेलो होतो.. तिथे काही जालकंटकांची एक टोळि ही आली होती.. त्याच्या म्होरक्या मोठमोठ्याने जे काही बडबड होता, ते तुमच्या कानावर घालावे असे वाटले म्हणून हा धागाप्रपंच..एका स्थळात लिहिली, जी धोरणे अनेकशंका विचारणारे , नतद्रष्ट आम्ही लोकआधी विचारलेले, अपुल्या मतास सांगाचर्चेस लोक तुम्ही म्हणता कशास दंगा?अन पाहुनि अम्हाला, चेकाळती अनेकशंका

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-81995475649926605082010-11-03T22:11:00.000-07:002010-11-03T22:17:17.372-07:00

काल आम्ही संपाकांची वेदना विडंबनातून मांडली आणि ती वाचून एक श्री.रा.रा.जालकंटक आमच्याकडे तक्रार घेउन आले की तुम्ही फक्त संपादकांचीच बाजू मांडता आम्हाला पण आमची बाजू आहे आणि ती ही तुम्ही मांडली पाहिजे.. म्हटलं बरं बाबा सांग तुझी बाजू..हळूहळू हा तापच झाले संपादनवाचनमात्र रहावे आता कन्क्लूजनयेतो कंपू 'तो' जसा जसा हा जालीवेगाने प्रतिसादांचे होते कर्तन.जीव घेतला त्यांनी सगळ्या धाग्यांचाफक्त मीच करतो

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-52683458854227743092010-11-03T22:07:00.002-07:002010-11-03T22:11:07.620-07:00

समस्त मिपाकरांना दिवाळीच्या हर्दिक शुभेच्छा!!ध्वनी आणि हवा प्रदुषण टाळण्या साठी आम्ही ह्या दिवाळित साहित्यिक फटाके उडवायचे ठरवले आहे..दिवाळीच्या पुर्व संध्येला हा आमचा एक फुसका बार..आमची प्रेरणाधागा काढलाया बयेन धागा काढलायाडोकं उठलंया म्हणते मनातलं लिवलया काय सांगावी ही बडबड, सार्‍या जालाची परवडधागं निघती धडाधड, बया झालीया डोईजडवाचक घावलंया मिपाचं वाचक घावलंयाडोकं उठलंया म्हणते मनातलं लिवलया मन

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-87739112381339981622010-11-03T22:07:00.001-07:002010-11-03T22:07:47.990-07:00

आमची प्रेरणा चित्त यांची अप्रतिम गझल कोणत्या चिमटीत मी त्याला धरू कोणत्या मापात मी पेला भरू?आमचे होईल मग फुलपाखरूआमची होणार वाताहत अतालागली दारू जशी ही ओसरूरोज मी तेव्हाच गुत्ता सोडतोलागता ती बारबाला आवरूसोडती घरला बरोबर सोबतीलागते अमुचे जसे माथे फिरूलडखडाया लागला पाया किती!बिल भरू ? की हा अधी गल्ला धरू ?प्यायली इतकी अता मग मी कसेप्यायलो नक्की किती पेले स्मरू?---------कलम १ -----------------खूप

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-89918690384952595622010-11-03T22:05:00.000-07:002010-11-03T22:06:43.403-07:00

आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा चित्त यांची अप्रतिम गझल कोणत्या चिमटीत मी त्याला धरू आणि काही खरडवह्या ;;) कोणत्या शब्दात दम त्याला भरू ?माजले जालात जे फुलपाखरूतू अता बघशील वाताहत खरीलागले पाध्ये जसे हे अवतरूपंचही तेव्हाच खाते कापतोलागले उधळायला जर शिंगरूपटवती सार्‍या पुरातन ओळखीबघ पुन्हा आले जुने माथेफिरू !फुरफुराया लागले धागे किती !लागले कंपू पुन्हा कल्ला करूआठवू इतके कसे मी आयडी ?आठवू कोणास, कोणा

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-17539062355589946822010-11-03T22:02:00.002-07:002010-11-03T22:04:58.659-07:00

निवेदनः कंटकांच्या कारवायांबाबत नाराजी व्यक्त करून वातावरण सुधारण्याचा प्रयत्न केल्याचे प्रायश्चित्त म्हणून काही दिवस स्वसंयमाची रजा घ्यायचे ठरवले आहे. त्यामुळे गढुळलेले वातावरण निवळेल असे वाटते.परंतु दुसर्‍या बाजूकडून अपेक्षित असलेला संयम दिसत नाही. आणि मुद्दाम खाजवून काढल्याप्रमाणे धागा आला. (आणि तो उडाला नाही). म्हणून प्रायश्चित्त घेण्या आधी लेखन करीत घेतो. तो धागा उडाला नसल्याने हा ही उडणार

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-3936179086841454292010-11-03T22:02:00.001-07:002010-11-03T22:02:52.202-07:00

आमची प्रेरणा गेले १-२ दिवसातले सैपाकाचे धागे आणि संदिप खरे यांची अप्रतिम कविता चला दोस्तहो आयुष्यावर बोलू काही !जरा चुकीचे, जरा बरोबर खर्डू काही !चला दोस्तहो सैपाकावर खर्डू काही !नव्या-नव्यां ह्या किती आयडी बघ धाग्यातुन -आजच आहे आला म्हणतो खर्डू काही चला दोस्तहो सैपाकावर खर्डू काही !हवेहवेसे 'शतक' तुला जर हवेच आहेनकोनकोते हलके चावट खर्डू काही चला दोस्तहो सैपाकावर खर्डू काही !उगाच वळसे

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-24458530318167561152010-11-03T22:00:00.000-07:002010-11-03T22:01:05.510-07:00

आमची प्रेरणा हा शब्दांच्या गुणसुत्रांचा दोष असावाहा आयटिच्या सर्व मुलांचा दोष असावासैपाकाचा वर्थ कसा त्यांना उमजावाकधीतरी भेंडीची भाजी मला जमावीकधीतरी मज भात मसालेही समजावाघर-ऑफिस ह्या दोन मितीच्या प्रतलामध्येसैपाकाचा वेळ कसा सांगा बसवावायुगे बदलली काळ बदलला किती बघा हापतीपत्नी संवाद ट्विटरनेच घडावाकरू कशाला घरी परतल्यावर मी कामे पती कामसू आणिक सुग्रण मज लाभावाउगाच चर्चा तू तेव्हा केली

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-75660616802353373192010-11-03T21:58:00.000-07:002010-11-03T21:59:36.635-07:00

आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा हा शब्दांच्या गुणसुत्रांचा दोष असावाहा दारूच्या 'फुल'पात्रांचा दोष असावापेगलिपीचा अर्थ कसा कोणा समजावाकधीतरी दारूची भाषा तिला कळावीकधीतरी मज पेग तिने ही मग मागावाग्लास-क्वार्टर ह्या दोन्हीही मापामध्येपीण्याचा सारांश कसा सांगा बसवावाकिती पेग मी पिऊन झाले तरी न मजलाकधीच हा तळ या पिंपाचा ना लागावाउगाच चर्चा पील्यावर केली माझ्याशीचुकले माझे अखेर हा निष्कर्ष निघावाउद्या सकाळी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-92094651079531453262010-11-03T21:57:00.000-07:002010-11-03T21:58:07.706-07:00

सध्या मिपावरचे धागे कावळ्यांनी शुचिर्भूत झालेत, त्यामुळे आमच्याही डोक्यात कवकवाट सुरु झाली आणि आम्ही एका अप्रतिम गाण्याचे श्राध्द घालून बसलो..कशे कावळे येती आणिक पिंड शीवूनी जातीपंध्रवड्याची अंगत पंगत पितरांसंगे खातीसाप काल मज स्वप्नी दिसला फणा काढुनी उभा राहिलाजरा दचकुन जाय उठोनी काळोखाच्या रातीसकाळ होता मिपा उघडलेमुखपृष्ठावर काक पाहिलेकळली नंतर जलावरती मज पितरांची महतीलगे एक मी भटजी धरलाशीधा

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-17940144228660513642010-11-03T21:55:00.000-07:002010-11-03T21:57:01.111-07:00

आमच प्रेरणा: ओळखा बघूअमुच्यावरच्या धाग्यासंगे युद्ध आमुचे सरूटंकू आणिक मरूपकतिल प्रेक्षक, पको नागरिकपकतिल महिला, पकतिल वाचक विडंबने पण करू, टंकू आणिक मरूलेख आमुचा आढाव्याचा, स्वप्नामधल्या संदेशाचाअट्टहास हा सुरू, टंकू आणिक मरूविडंबनाला लगेच उत्तर, वेळ न देऊ आम्ही क्षणभरपुरून त्यांना उरू, टंकू आणिक मरूहानी होवो कितीही भयंकर, प्रतिसादांचे चालो संगरअंती विजयी ठरू, टंकू आणिक मरू

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-19681323887672119972010-11-03T21:53:00.000-07:002010-11-03T21:55:26.468-07:00

नेहमी प्रमाणे आम्ही संगीत तबकडी सुरु केली आणि मिपा वाचायला सुरुवात केली... पराशेठचा खुषखबरी धागा वाचून संपायला आणि तबकडीवर खेबुडकरांचे दाम करी काम येड्या लागयला एकच गाठ पडली आणि आम्हाला तबकडीतून भलतेच बोल ऐकू येउ लागलेबारा डोळ्यांनी धागं सारी वाचकजन बगतोप्रतिसादावर माणूस मरतो प्रतिसादावर जगतोप्रतिसादाला पैसं मागतो 'परा'स नाही काम रे काम करी दाम येड्या काम करी दाम रेटिआरपीची जादू लई न्यारी,

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-50536943791319427262010-11-03T21:50:00.000-07:002010-11-03T21:53:24.546-07:00

आमच्या संगीत तबकडीवर खेबूडकरांचे चंद्र आहे साक्षिला वाजत होते आणि आम्ही मिपावर प्रियालीताईंचे भयंकर, भेसूर आणि अमानवी काव्य वाचायला सुरवात केली .. आणि पान जागे फूल जागे च्या ऐवजी भलतेच काही गुणगुणायला लागलो.. हडळ जागी भूत जागे, खविस सुद्धा जागला,प्रेत आहे साक्षिला, प्रेत आहे साक्षिलालाकडांचा गंध आला, पौर्णिमेच्या रात्रिला,प्रेत आहे साक्षिला, प्रेत आहे साक्षिला!कफन हे रेशमी, सुतळकाथ्या बोचतोसूर

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-38599298421494945022010-11-03T21:46:00.000-07:002010-11-03T21:49:58.626-07:00

सल्ल्यासाठी विजूभाऊनी, इथ फोडिला टाहो, प्रतिसादातून पडती लाथा, श्रोते ऐका हो !त्याच्या धाग्याचीच वाट आज लावली कशी वाचकांनी त्याची लाज काढली!गंगेवानी निर्मळ होतं, असं पुण्य गावसुखी समाधानी होतं, रंक आणि रावत्याची गुणगौरवानं किर्ती वाढली कशी वाचकांनी त्याची लाज काढली!अशा गावि आला एक चालू जालवंत महाचालू म्हणती त्याला, कुणी म्हणे चंटत्याला पुण्यामंन्दी नोकरी हि लागलीकशी वाचकांनी त्याची लाज

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-46029969697328362322010-11-03T21:44:00.000-07:002010-11-03T21:45:56.619-07:00

काल रात्री घासूगुर्जीचा स्वप्नांचा कौल आणि आमच्या कशे कावळे येती आणिक...या विडंबनाला शुचितैनि दिलेला प्रतिसाद वाचून झोपलो, पण नेहमी सारखी गाढ झोप काही येईना, मध्यरात्री गदिमांचा मोर आमच्या स्वप्नात नाचू लागला आणि आम्ही झोपेतच गाण म्हणायला सुरुवात केली मीपावरती मी पितरांचा कौल काढला नवाबाई मला प्रतिसाद ठासू हवाटाकला सैलसर सवाल धाग्यावरीघावला अतरंगी बकरा ग त्यावरीमोकळे करा या मनास जालावरीपितरं

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-27532735958554489712008-02-02T07:30:00.000-08:002008-02-02T07:33:56.234-08:00

आमची प्रेरणा मंगेश पाडगावकर यांची अप्रतिम कविता भातुकलीच्या खेळामधली तीन पत्तीच्या खेळाची ही माझी कर्म कहाणीहोते नव्हते सगळे गेले , वरती झाली देणी'धोंड्या' वदला, बघून काल मज, मम हातीच्या रेषादारू पत्ते याच्या पासून दूर राहा तू "केश्या"पण मजला हो उशिरा कळली ,गूढ अटळ ती वाणीखूप दिसांनी जमले सगळे, भरला कोरम साराकुणी म्हणाले वाटा पत्ते , वाजून गेले बारावाहत होती दारू आणिक जसे वाहावे पाणीकुणी विचारी

केशवसुमारnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-63900029633347561722008-02-02T07:26:00.000-08:002008-02-02T07:29:57.033-08:00

आमची प्रेरणा इलाही जमादार ह्यांची नितांतसुंदर गज़लअंदाज तारखांचा, चुकला जरा असावाबहुतेक बायकोचा, होरा खरा असावायेतोय वास मजला अजुनी कसा सुगंधीहातात बांधलेला, तो मोगरा असावालपवून तोंड अपुले का घेतले तुम्ही हो?की वाटले तुम्हाला, तो सासरा असावा!नाही अखेर कळले, आलो कसा घरी मीगुत्यात भेटलेला, तो सोयरा असावादारात ती उभी अन्‌, हाती तयार झाडूरणचंडिके प्रमाणे का चेहरा असावा ?एका क्षणात गेली उतरून

केशवसुमारnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-14805690634220485222008-02-02T07:22:00.000-08:002008-02-02T07:26:15.803-08:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णींची सुरेख कविता माझ्याभोवतीचे जग बदलत आहे !.......................................चेहऱ्याभोवती दाढी उमलत आहे !.......................................आत आत खोल काही बदलत आहे !चेहऱ्याभोवती दाढी उमलत आहे !नवे नवे होते तेव्हा कडू लागलेले...भरदिवसा नंतर मग घडू लागलेले...थोडे उभे दिसू, थोडे पडू लागलेले...हळू हळू पिणे मजला उकलत आहे....!'पुन्हा पुन्हा पिणे' केला हाच नारा

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-52513170744448024262008-02-02T07:20:00.001-08:002008-02-02T07:22:38.642-08:00

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची सुरेख गझल झुलवारात्रीला पोरांना निजवाबेत जरा मग जंगी घडवातुमची गोची, त्यांची वळवळकाय करावे लवकर ठरवाकुणीच येईनासे झाले!अहो जरा जोराने हलवानसे पाहण्या कोणी आताजरा दमाने खिंडी लढवाबाई, बाटली आणिक आम्हीयुगायुगाचा चालू झुलवा..."केश्या" मेला, आहे टपलेला(कुणीतरी साल्याला बडवा!)"पुलस्तिशेठनी मुळ गझलेत प्रकाशना नंतर बदल केले आहेत.. त्यामुळे आम्हाला अजून दोन शेर वाढवावे लागत

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-90522898644165608642008-02-02T07:17:00.000-08:002008-02-02T07:20:16.831-08:00

आमची प्रेरणा अजब यांची कविता ओढदेह आमचा बोजड दिसतो अजूनहीजीम बदलली, मेस बदलली असूनही... मनात येता; चौपाटीवर फिरून मी गुरासारखे उदरी घेतो भरून मी...खाताना पण असतो मी प्रसन्न किती!बघणाऱ्याला वाटत असते सुन्न किती!... इतरांना मी दिसतो जबरी फुगलेला माझ्या 'उदरी' मी असतो 'व्याकुळलेला'...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-9098230220083195272008-02-02T07:01:00.000-08:002008-02-02T07:16:17.948-08:00

आमची प्रेरणा अमोल शिरसाट यांची सुरेख गझल दरवळकशी समजली माझी वळवळमलाच होते ठाउक केवळ.सहन कराया कळ प्रसवाचीभगवंता दे आध्यात्मिक बळकथा वाचता सर्वा पटले ....ही कोणाची आहे मळमळ .प्रतिसादाने उठले वादळइथे अचानक झाली खळबळ!कितीक द्यावी स्पष्टीकरणे...हा नाही हो माझा दरवळकसे विसरलो अपुले मी वय...मला लागला का आहे चळ?मला माउली म्हणते आताभोग आपल्या कर्माचे फळमरशिल मेल्या "केश्या" आतालावून पाय *डीला पळ

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-32804091950649453462008-02-02T06:29:00.000-08:002008-02-02T06:34:23.888-08:00

आमची प्रेरणा मुकुंद भालेरावांची सुंदर चित्रमय कविता सांज कलताना...काल घेतलेल्या कालविसरल्या आणाभाका...सांज कलताना पुन्हाप्याले भरून दे माका..तुझं हसणं नाचणं..डोळा भरून पाहणं..लटपटत्या पायांनीमाडीवर येणं जाणं...पण कशी ही पायरीरोज देई मला धोका.घरी जाण्यानं उदास...माझ्या साऱ्या आठवणी...आज बर्फावर प्यालीनाही मिसळलं पाणी..झुले आज मी जसा कीआमराईतला झोका..झाला दारात तांडव...बयो हाती सरपण...माझं तुडवलं

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-26090563914930735852008-02-02T06:24:00.000-08:002008-02-02T06:29:10.365-08:00

लोकहो !आमची प्रेरणा 'बरेच दिवसांनी तात्या, चित्तरंजन, मिलिंद, केशवसुमार( म्हणजे आम्ही) आणि इतर मित्र फार मागे लागले होते (!) म्हणून धोंडोपंतांनी केलेली सुंदर गझल अखाडाधोंडोपंत,आपण आज्ञा केलीत 'केश्या,आता या गझलेचे झकास विडंबन टाक पाहू ! तुला कच्चा माल दिला आहे. काफियाही विडंबनाला अनुकूल आहे. काहीतरी झणझणीत विडंबन येऊ दे. मिसळपावला शोभेल असं. झ== हाही काफिया विडंबनात तुला वापरता येईल. गझलेवर

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-41139444888778700242008-02-02T06:19:00.000-08:002008-02-02T06:23:57.092-08:00

आमची प्रेरणा अगस्ती यांची कविता हात तुझा हातात......मला कसा हा म्हणतो मेला.... क्षणभर दे मजलालाज वाटते अता तुला तर....नंतर दे मजलानकोस बांधू कुंपण कारा स्वतः भोवती तूभेटण्यास जर वेळ नसे तर, ...... नंबर दे मजलासत्ता संपत्ती अन लौकिक काय करू देवा??आनंदाने जगण्यासाठी.... भरपुर दे मजलाविस्कळीत पत्ते अजूनी हातामध्ये माझ्यासंपव माझा डाव एकदा...जोकर दे मजलाकसे जमावे माझे आता माझ्या पत्नीशी?माय तिची ही

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-80740427102751439442008-02-02T06:17:00.000-08:002008-02-02T06:19:22.069-08:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची नेहमी प्रमाणेच अप्रतिम कविता ऐस फक्त आसपास...! .................................................इथे तळत आसपास...!.................................................भोवतालच्या हवेत जाणवे खमंग वास...!आसणार रे भज्या, इथे तळत आसपास...!भेट मज पुन्हा पुन्हा अशीच जेवण्यामधून...येउ दे असाच वास मंद वारियावरून...घेउ दे मला खमंग आज हा भरून श्वास !श्वास श्वास पाहतो हळूच आज

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-27043414409295181192008-02-02T06:13:00.000-08:002008-02-02T06:17:15.487-08:00

आमची प्रेरणा मिलिंद फणसे यांची सुरेख गझलनुसतेच बोलण्याचे, नुसतेच सांगण्याचेबापा समोर येती आवाज फाटण्याचेखोली कशी असावी सांगू नका मला होअसतात फायदे ही घरदार पसरण्याचेलपणे कठीण नसते प्याल्यावरी, कितीहीअसतात प्रश्न अवघड रेषेत चालण्याचेघडले कसे लपावे नजरेतुनी जगाच्या ?उरले न भान मजला थोबाड झाकण्याचेचुपचाप राबणारा नवराच दु:ख जाणेदिनरात बायकोच्या तालात नाचण्याचेकरता कशास त्रागा वाचून "केशवा"लाअसती

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-13071676849957818202008-02-02T06:10:00.000-08:002008-02-02T06:13:02.043-08:00

आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम पांढरपेशी कविता अवळेचिंचा कुरतडताना तिला पाहुनी कच्च्यासमजू नका हो झाला आहे भलता सलता लोच्च्याकिरकिरणारा बाप तिचा हा जागा चोवीस तासखिडकीमधूनी गेलोतरी ही त्यास लागतो वासगंध मारतो किती तुझ्या रे ह्या कपड्यांना साल्यातुमान बुरसट, सदरा कळकट धू कधीतर मेल्याडेलिकसीच्या नावाखाली समोर झुरळे आलीखारवलेल्या मिळती इथल्या हॉटेलातुनी पालीचादर ओढून आता पडतो लोळत घोरत गादी(तशी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-48245444904985200152008-02-02T06:07:00.000-08:002008-02-02T06:10:01.312-08:00

आमची प्रेरणा अदितीताईंची गझल कृपा तुझी रे अपार आहेजरी अजूनी दुपार आहे,'बसा'वयाचा विचार आहे ...कसा करावा विचार पुढचा'हिचा' मिळाला रुकार आहे'हिला' बघूनी कसे खुलावे ?चवळी कसली गवार आहे...जपून वाका तुम्ही अताशाघरी हाणला मटार आहे!(जपून पाडा जरा कवितातयार "केशवसुमार" आहे!)अशाच देवा मिळोत कविताकृपा तुझी रे अपार आहे!बघा विडंबन लगेच आलेटपून "केशवसुमार" आहे!--केशवसुमार(२३.११.२००७,कार्तिक शू १४ शके १९२९)(ही

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-70635449509174904022008-02-02T06:06:00.001-08:002008-02-02T06:07:10.439-08:00

आमची प्रेरणा शरद रेशमेय यांची गझल रागावल्या सखीशी.....रागावल्या सखीला मज टाळता न आलेघडले पुढे कुणाला मज सांगता न आलेलाथेमुळे तिच्या हा पांगुळलो असा मीचालायचेच सोडा मज रांगता न आलेआक्रंदनास ही ना संधी मला मिळालीपडले मला किती ते मज मोजता न आलेहा भार मम प्रियेचा मज पेललाच नाहीपडलो पुन्हा उभे ही मज राहता न आलेलिहितो विडंबने मी पण लायकी न माझीमी थांबतो म्हणालो मज थांबता न आले

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-91816523464534510652008-02-02T06:06:00.000-08:002008-02-02T06:07:10.143-08:00

आमची प्रेरणा शरद रेशमेय यांची गझल रागावल्या सखीशी.....रागावल्या सखीला मज टाळता न आलेघडले पुढे कुणाला मज सांगता न आलेलाथेमुळे तिच्या हा पांगुळलो असा मीचालायचेच सोडा मज रांगता न आलेआक्रंदनास ही ना संधी मला मिळालीपडले मला किती ते मज मोजता न आलेहा भार मम प्रियेचा मज पेललाच नाहीपडलो पुन्हा उभे ही मज राहता न आलेलिहितो विडंबने मी पण लायकी न माझीमी थांबतो म्हणालो मज थांबता न आले

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-6608522582294770272008-02-02T06:04:00.000-08:002008-02-02T06:05:48.165-08:00

आमची प्रेरणा अजब यांची सुंदर गझल पटतच नाही...खरे तर मला तुझे लाजणे पटतच नाहीरोज तेच ते तुला विनवणे पटतच नाही...मला भेटती कशी माणसे नको तिथे हीअश्या ठिकाणी बघून हसणे पटतच नाही...स्वप्ने पडती रोज मला ही नको नको तीस्वप्न बघून ती गप्प राहणे पटतच नाही...कसे तुम्हाला सांगू केले काहीच नाहीकुणासही पण माझे म्हणणे पटतच नाही...रोज सांगते आज नको रे करू उद्याला...रोज उद्याचे पुढे सरकणे पटतच नाही...मला कळेना

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-80949700362434470092008-02-02T06:02:00.000-08:002008-02-02T06:04:01.863-08:00

आमची प्रेरणा कविवर्य अनंत ढवळे यांची अप्रतिम गझल फुटत राहिल्या आयुष्याच्या बिलोर काचाधूम्र वर्तुळे ओठांमधुनी निघत राहिलीविडी मागूनी विडी रात्रभर जळत राहिलीतसूभरी ही बघा तिचे रे वजन न घटलेट्रेडमीलेवर घोडी नुसती डुलत राहिलीजुन्या चूकांची याद कशाला देता मजलाबनून पत्नी पुढे मला ती छळत राहिलीकुणा न दिसली घरामधली त्यांची चुळबुळपण खाटेची गाज दूरवर घुमत राहिलीमिळत राहील्या "केश्या"ला ह्या अयत्या

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-67176104144447183522008-02-02T06:00:00.000-08:002008-02-02T06:02:20.407-08:00

आमची प्रेरणा चक्रपाणि यांची गझल पौर्णिमाचिंब भिजली, काल रात्री, घार गोरी ही ठमापावसाच्या कल्पनेने शिंकणारी ही ठमाभांडण्यांचे रान उठते फक्त थोडे बोलताकेवढी बेजार करते बघ पुणेरी ही ठमा!का अशी मम नजर खिळली तिच्या पाठीकडेओळखू आली कशी ना पाठमोरी ही ठमा?बघ मला, कोजागिरीला अवस वाटू लगली(साजरी हल्ली जरा करते गटारी ही ठमा)राखरांगोळी तुझी बघ "केशवा" होणार हीलागली राशिस आता रोज वक्री ही ठमा!

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-41990630598492368042008-02-02T05:58:00.000-08:002008-02-02T06:00:56.307-08:00

आमची प्रेरणा अजब यांची सुंदर गझल तसा नेहमी... आणि तिचे आमच्या गुरुजींनि केलेलं झकास विडंबन तसा नेहमी...(२)कसा नेहमी नको तिथे मी असायचोआणि नेमका लफड्या मध्ये फसायचो...उमेद होती जिंकायची तेव्हा मजला;अपयश आले तरिही पत्ते पिसायचो...ओळख माझी कधी विसरले नाही ते?ज्यांची घेउन इथे उधारी बसायचो...पाहत होतो पोरी मी पूर्वीदेखिल...पण त्यांच्यावर मी अवलंबुन नसायचो...नेता होतो, नव्हतो गांधीवादी मी!

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-20388056001766964522008-02-02T05:55:00.000-08:002008-02-02T05:57:52.515-08:00

आमची प्रेरणा मिलिंद फणसे यांची सुरेख गझल अर्घ्यदान इतका कुठे इथे मी हो भाग्यवान आहेआहे घरात सासू, घर अंदमान आहेमिळतात रोज आता पेले मला जलाचेसध्या घरी स्वतःच्या मी बंदिवान आहेनशिबास कोसुनी मी जी घेतली सुरईपेल्या पुढे परंतु ती ही लहान आहेआश्चर्य आज ह्याचे ती ही पशू निघालीमज वाटले मिळाले मोकाट रान आहेवर्दी तिने दिली ना आहेत आत बाबानशिबात आज अमुच्या हे कंठस्नान आहेमज मारलेय त्यांनी सांगू किती

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-12855416639417936272008-02-02T05:52:00.000-08:002008-02-02T05:55:21.312-08:00

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची सुंदर गझल प्रवास झोप येत मज झकास आहेउभी बायको छळास आहे!मी ही बघतो स्वप्न नव्यानेपोर गोमटी गळास आहेही कुणाची रे पुण्याईहा कसला रे सुवास आहे?लाल सुराई कशी संपलीहिशोब याचा कुणास आहे?धापा टाकत काय चालतोश्रेय विडीच्या धुरास आहेजुनी जाहली नार-लाजरीअता मागणी नरास आहेकाल तिच्या मी कुशीत होतोआज तिच्या खेटरास आहे...कोण उचलतो, कोण जाळतोकिती काळजी शवास आहेकिती सांगतो नको लिहू

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-59159769079922696142008-02-02T05:49:00.000-08:002008-02-02T05:52:14.542-08:00

आमची प्रेरणा अदितीताईंची ( फसलेली?) गज़ल स्वप्नात रंग माझ्या कोणी भरून जाते..... करते अवाज इतका खोली भरून जातेनिद्रिस्त बाप त्याने जागे करून जातेआहे सदैव त्याला हा राग राग माझानुसत्याच कल्पनेने मन घाबरून जातेचाहूल लागता मम हा थयथयाट नाचेयेताच हाक त्याची तन थरथरून जातेएका क्षणात पटते की चूक आज झालीपुढच्या क्षणात प्राक्तन माझे ठरून जातेत्वेषात चालती मग हात पाय त्याचे,चोरून भेटण्याची उर्मी जिरून जाते

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-65295410931249017922008-02-02T05:46:00.000-08:002008-02-02T05:49:29.249-08:00

आमची प्रेरणा मृण्मयी यांची सुंदर कविता मीलनगंधवरवरी मी दरवळाया लागलेआतुनी मी परि मळाया लागलेवास येतो चंदनाचा मज जरीलोक का हे चुळबुळाया लागलेदार उघडाया किती हा वेळ तोसर्व संयम डळमळाया लागलेघेतले आलिंगनी जेव्हा तुलावजन मजला तव कळाया लागलेटाकली समजून विजली मी विडीअन तिचे कपडे जळाया लागलेलाजण्या-हसण्यात सरली रात्र अन्तांबडे फुटता पळाया लागलेनयन ना विरहात जे पाणावलेकापता कांदे गळाया लागलेनाहताना

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-88929705231444597562008-02-02T05:43:00.000-08:002008-02-02T05:46:34.450-08:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता ...देहात माझ्या ! ...देहात माझ्या !लालसर हे फोड काही उपटले देहात माझ्या !खाजण्याचे एक वादळ उसळले देहात माझ्या...!नजर मजला लागली ही सांग रे आता कुणाची...केवढ्या वेगात झाली वाढ देही पुटकुळ्यांची !कांजिणे खाजाळलेले उगवले देहात माझ्या...!फोड झाले एवढे की लपवण्या उरले न काही...पाठ नाही राहिली अन् सोडले तोंडास नाही...हे असे फोडत्व सारे पसरले देहात

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-9470213098376479632008-02-02T05:37:00.000-08:002008-02-02T05:43:21.229-08:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता ...तुझी आठवण आहे ! ...मला आठवण आहे !.....................................अधी ड्राय डे आणि भरिला हे एकाकीपण आहे...हाच दिलासा! घरी मित्राच्या खूप साठवण आहे !मित्राकडे जाण्यास निघालो... प्रवास करतो आहेमंद पावले टाकीत पण हा ट्राफिक सरतो आहेसुरा पाहण्यासाठी अगदी व्याकुळ झालो आहेदूर वरूनी प्रवास करूनी इथे पोहचलो आहेभरले प्याले ! भरून प्याले सुरा चाखतो

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-4238924794772028382007-11-03T07:43:00.000-07:002007-11-03T07:46:36.087-07:00

आमची प्रेरणा शांताबाई शेळके यांचे अप्रतिम गाणे रेशमाच्या रेघांनी लालकाळ्या धाग्यांनीरेशमाच्या बाबांनी, काल लाथा बुक्क्यांनीबाकपुरा आहे माझा काढीलाहात नगा लावू माझ्या बॉडीला !चूक झाली माझी लाखमोलाचीविचारल मी ही पोर कोणाचीविसरलो आहेकोण आहेकोण जोडीलाहात नगा लावू माझ्या बॉडीला !जात होती वाटेनं ती तोऱ्यातअवचित आला बाप म्होऱ्यातआणि माझ्या नरडीला धरूनीया ओढीलाहात नगा लावू माझ्या बॉडीला !भीड नाही केली

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-79546355910378879842007-11-03T07:38:00.000-07:002007-11-03T07:42:37.287-07:00

आमची प्रेरणा प्रदीप कुलकर्णी यांची सुरेख कविता ...एकटी मी !(...एकटी मी !)ये घरी नाही कुणीपण...एकटी मी !दूर कर माझे सुनेपण...एकटी मी !रोज सांगावा तुला मी धाडते रेरोज आडोशास तुजला भेटते रेचटक मज आहे विलक्षण एकटी मी !कालची ती चूक...नाही रे गुन्हा जरतो गुन्हा तू आज सखया रे पुन्हा करपाहिजे आहे मलापण... एकटी मी !गुपित अपुले सांग, कुठवर सांग तोलू ?गाव सारे बघ अता लागेल बोलू तोंड मी लपवू कुठे पण...एकटी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-17295145296085314442007-11-03T07:35:00.000-07:002007-11-03T07:37:52.191-07:00

आमची प्रेरणा बकुळ यांची कविता ती वाट लांब गेली मी आठवू कशाला जोकाल 'भूत' झालाहोता कसा असा हामाझ्या गळ्यात आलाडोक्यावरी तयाच्यान मुळीही केस होतेनाना परी कळा अनडोळ्यांस भिंग होतेहृदयात आस होतीनि मुळात त्रास होताचालू परंतु त्याचाहा अट्टाहास होतासोडून लाज सारीचोखाळी वामरस्ताजरी बंद बार सारेशोधी इथे हा गुत्ताआता मनास वाटेका हे खरेच झाले?ती ब्याद लांब गेलीझाले बरेच झाले

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-58772224272175456942007-11-03T07:32:00.000-07:002007-11-03T07:35:26.446-07:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम कविता ...निळसर झाले अंग !...कुणी सुजवले अंग !............................................गालांचा का हा निळसर झाला रंग !मज नका विचारू, कुणी सुजवले अंग !!पाहिले तिला ती मला भासली हूरती दिसली की मम मनी उठे काहूरती समीप येता...धडधडते हे ऊरविसरुनी स्वतःला तिच्यात होतो दंग !स्वप्नात खुणावे रोज मला ती आतामी तिला मारण्या ,मिठी धावत जातासोबतीस होती तिथे तिची पण

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-66212785810193973392007-11-03T07:30:00.000-07:002007-11-03T07:32:34.866-07:00

आमची प्रेरणा अनंत ढवळे यांची अप्रतिम गझल मला तुझ्या धर्माची भीती लिहिताना शब्दांची भीतीलिहिल्यावर अर्थाची भीतीउघडयावर बसण्यास चाललाहा लोटा फुटण्याची भीती...मला तुझे भय वाटत नाहीमला तुझ्या बापाची भीतीखाटेबद्दल शंका नाहीतव बोजड देहाची भीती...सगळ्यांना "केश्या"वर शंकाविडंबने पडण्याची भीती

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-75971209327279189522007-11-03T07:27:00.000-07:002007-11-03T07:30:30.245-07:00

आमची प्रेरणा विश्वास यांची गझल आहे उसंत कोठे होतोय त्रास मजला खाली बसायलाजातेय काय तुमचे नुसते हसायलाकारण पराभवाचे देऊ नकोस तूचुपचाप घे अता तू पत्ते पिसायलामी ही जपून थोडे बोलायला हवेअसते तयार पत्नी येथे रुसायलाफुकटात चापण्याला गर्दी अमाप हीमज वाट सापडेना तेथे घुसायलाघेऊन धोतऱ्याची आलास ही फुलेसमजू नकोस वेडी मजला फसायलाआली कुठून सासू माझ्या घरात हीघडणार काय पुढती लागे दिसायलाबाहूत बायकोच्या होतो

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-20859166979513412612007-11-03T07:24:00.000-07:002007-11-03T07:27:53.911-07:00

टवाळशेठांच्या भाषांतरांनी प्रभावीत होऊन आम्हाला वाटलं आपण ही अस काहीतरी करावं. लगेच जालावर हिंदी गाण्याची संकेतस्थळ शोधली, एक जुने गाणे घेतले आणि लागलो कामाला..थोड्या वेळातच आमचं हिंदी ( की उर्दू) भाषेच ज्ञान(?) आणि त्याहून अगाध आमचं मराठी शब्दभांडार उघडं पडलं. पण जिलब्या पाडायला घेतलेले हे कार्य अर्धवट सोडणं आमच्या शान ( हिंदी ,मराठी नाही ) च्या खिलाफ होत.मग आम्ही परतीचा मधला रस्ता धरला आणि

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-41142330348867043282007-11-03T07:22:00.000-07:002007-11-03T07:24:52.669-07:00

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची सुरेख गझल तोरादुसऱ्याने दु:खात रहावेआपण आनंदात रहावे!वय झाले, का वखवख करता?गुपचुप - देवघरात रहावेचिक्कीचे तुकडे खातानाकवळीने तोंडात रहावेवजन वाढले फार तरीहीपीत रहावे, खात रहावेघोटावी दाढी पण थोडीहजामा कडे जात रहावेकानामध्ये घाला बोळेगाणार्‍याने गात रहावे!नशिबाने हा पदर पडावाअन आम्ही धक्यात रहावेवासाचा नसतोच भरवसाखाताना लक्षात रहावेमलाच येथे कळते सारेमी अपल्या तोऱ्यात

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-76081079214974123762007-11-03T07:15:00.000-07:002007-11-03T07:22:46.820-07:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची सुरेख कविता ...हा सुखाचा सोहळा !! (...हा सुखाचा सोहळा !!)दार हे उघडेच थोडे ठेउनी मी झोपलोकाल मजला मच्छरांनी त्यामुळे छळले किती...!भोवती माझ्या कसे बघ गीत गुणगुणतात हे ?लावले कासव; तरीही डास घुटमळती किती !सोड माझी पाठही अन् सोड माझी साथहीचार घटका झोप मजला घेउनी देऊ नको...पाठ ही मी खाजवोनी,रात्र सारी जागतो...रे मला चाऊ नको तू रे मला चाऊ नको...आज ओडोमास हे मी जाउनी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-75343945530525031022007-11-03T07:13:00.000-07:002007-11-03T07:15:25.206-07:00

आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा संदीप खरे यांची अप्रतिम कविता आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो.मिलिंदशेठनी आपल्या आताशा मी फक्त बकाणे चकण्याचे भरतो या विडंबनात ज्या बेवड्याची कैफियत मांडली आहे त्याचा भूतकाळ बहुतेक असा असावा..आताशा मी ग्लास रिकामे मदिरेचे करतोरोज रात्री रिचवून थोडी घराकडे निघतोजाग नको मज कसलीही अन् ताप नको आहेजाणीव कुठली? मुळात मजला शुद्ध नको आहेह्या शुद्धीशी अवघ्या परवा करार मी केलामी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-19539978152755946242007-11-03T07:07:00.000-07:002007-11-03T07:13:23.608-07:00

आमची प्रेरणा संदिप खरे यांची अप्रतिम कविता आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो आणि मिलिंद छत्रे यांनी केलेले सुरेख विडंबन आताशा मी फ़क्त बकाणे चकण्याचे भरतोआताशा मी फक्त विडंबन गझलांचे करतोचाकोरीचे खरडून तुमच्या चरणी पाठवतोछंद नको मज कुठलाही अन् ताल नको आहेमात्रा कसल्या? मुळात मजला वृत्त नको आहेह्या वृत्तांशी अवघ्या परवा करार मी केलामी न छळावे त्यांना त्यांनी छळू नये मजलाबधीरतेने शब्दावर मी शब्द इथे

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-14035552775734370922007-11-03T07:06:00.000-07:002007-11-03T07:07:34.280-07:00

उशीरा उठल्यावर मला अंघोळीला जायची घाई असते ..आणिन्हाणीघरात नेमकी तेव्हा भांडीघासणारी बाई असते ...............

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-22465804246268479272007-11-03T07:04:00.000-07:002007-11-03T07:06:20.640-07:00

आमची प्रेरणा जयंतरावांची सुरेख गझल प्रश्न ऐसे.. बायकोने लाटणे जे फेकलेपार्श्व अमुचे त्यामुळे हे शेकले!"तारखा ह्या सांग चुकल्या रे कशा?"का कधी माझे सखे तू ऐकले?हा जरा नाजूक होता मामलाआणि मी चुपचाप गुडघे टेकलेलाजणे पाहून हे, कळले मलाओसरी वर झोपणे मी येकलेतू असे गातोस मेल्या "केशवा"लोक म्हणती कोण गर्दभ रेकले!!-------------------केशवसुमार६९

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-53188752886619116552007-11-03T07:02:00.000-07:002007-11-03T07:04:34.764-07:00

'दोहे' लिहिण्याचा हा माझा दुसराच प्रयत्न.आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा.. अजब यांचे 'दोहे'१.माझ्याइतका दमदार दुसरा कुणी नसेलोकांचे प्रतिसाद मज यावे सांग कसे?...२.लिहिले आहे आजतो दर्जेदार मी फारवाचत नाही कोणीच ते मी काय करणार...३.एकटेपणी मला प्यायला आवडते खासपील्यावर पण माझ्या येतो तोंडाला वास!...४.लिहिले आहे वेगळे, 'विशेष' "केश्या" आजहे कोण ते ध्यान आला, सगळ्यांना अंदाज...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-34812627903638187722007-11-03T07:00:00.000-07:002007-11-03T07:02:51.490-07:00

मराठीत कुणी 'दोह्यांच विडंबन' लिहिल्याचे ऐकीवात वा वाचनात नाही... 'दोह्यांच विडंबन' लिहिण्याचा हा माझाही पहिलाच प्रयत्न. आमची प्रेरणा अजब यांचे 'दोहे''पोहे'१.माझ्याइतका जाड हा दुसरा कुणी नसेजाडीवर उपचार मी घ्यावे सांग कसे?...२.चापले आहे आजतो चमचमीतच फारसोसत नाही मज अता हा वजनाचा भार...३.निमूटपणे मी भोगतो तुझेच सारे त्रासतू नसताना सुद्धा होतो तू असल्याचा भास!...४.करते आहे वेगळे, 'विशेष' "केश्या"

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-51165993725694511492007-11-03T06:56:00.000-07:002007-11-03T07:00:11.986-07:00

तुझी कशी रे तुमान मित्रा...! बघून सारे गुमान मित्रा...!खरेच का भूत आणि तीहीदिसायचे रे समान मित्रातसे तिचे पाहताच मजला,डगमगलेले इमान मित्रा...?मुलाहिजा ठेव तू जनाचा......जरा अता घे दमान मित्रा..किती रिचवलेस सांग पेले......तुझे उडाले विमान मित्रा...!पडो किडे "केशवा" स मेल्या ....करा अपेक्षा किमान मित्रा...- ई.केशवसुमार, मॅक्लसफिल्डया विडंबनाची प्रेरणा 'सुरेशभट.इन' वर

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-15521260944061327382007-11-03T06:54:00.000-07:002007-11-03T06:56:45.988-07:00

आमची प्रेरणा मानस यांची सुरेख गझल एक वेडी वेदनेची जात आहे.गटारी रात....रोज मी मद्यालयी का जात आहे?आज साली पण गटारी रात आहेरंग डोळ्यांचा कसा हा लाल माझ्या,यात देशीचा जरासा हात आहेघेउनी ती बैसली दिनदर्शिका का?वाटते मज वेगळी ही बात आहे!काय मी आता करू या बायकोचेझोपताना लाटणे हातात आहे!"केशवा"ला काल इतके चोपले कीएक ना तोंडात त्याच्या दात आहे!-केशवसुमार

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-15509419360449385332007-11-03T06:53:00.000-07:002007-11-03T06:54:18.828-07:00

आमची प्रेरणा अनिल बोकील यांची कविता मीतोती- उत्तरमीबघतोट..क..म..क!!तोएकदमद..ण..क..ट!!तीहसलीकु.. च.. क.. ट!!-केशवसुमार.

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-87513834820737728482007-11-03T06:41:00.000-07:002007-11-03T06:49:44.324-07:00

समस्त कविवर्यांना आव्हान!! येथे दिलेल्या कवितेचा अर्थ शोधा!!वैधानिक इशारा : हे विडंबन सुमार आहे. जास्त गांभीर्याने घेऊ नये!!मी...गीतकार....त त पप .....म!!तो..बघ...विडंबनकार...ड्रिं.. डे.. डॉ.. !!!ती"केश्या" कोन?...??...??.. बा..बा..बो!!!!(केशवसुमार६९)

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-45351874729086715392007-11-03T06:39:00.000-07:002007-11-03T06:41:35.442-07:00

आज चित्त यांचा एका प्रतिसादामुळे आम्हाला मिलिंद फणसें यांची जुनी अप्रतिम गझल सोहळा वाचायला मिळाली. या गझलेने आम्हाला प्रेरणा दिली.डाव हा आहे तिचा बघ वेगळाआवळा देऊन मागे कोहळाप्रेम ठरले एक चर्चा आमचेआयुधांनी सज्ज ती, मी कोवळारोजचे वेणीफणी करणे तिचेतासभर चाले तिचा हा सोहळाशोधला बकरा नवा, नवरा नवाखूप पैसे आणि भोळा-बावळामज पटावे हे कसे पण सांग तूझाड पडले त्यास कारण कावळा!तू फसावे ह्याचसाठी छेडतोलावला

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-40234855896555059552007-11-03T06:36:00.000-07:002007-11-03T06:39:12.328-07:00

आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुंदर कविता ठसात्या संध्याकाळी मेघ रुपेरी होतेती घरात मजला आणि एकटी दिसतेखिडकीत दिव्याचा उजेड येऊन गेलातो तर होता संदेश तिचा आलेलाझाडाची फांदी खिडकीपाशी होतीती चढून गेलो, प्रिया मिठीत होतीही वेळ अशी वैरीण साधला दावाका बाप तिचा पण तेव्हाच तिथे यावापायांचे करूनी शस्त्र धुलाई होईऐकतो अजून तो पदरव कानी येई...शांतता कशी? गोंगाट कुठे तो गेला?त्या पायांचा हा ठसा मात्र उरलेला!--

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-23333760782871907412007-11-03T06:33:00.000-07:002007-11-03T06:36:06.318-07:00

आमची प्रेरणा डॉ‌. संतोष कुलकर्णी यांची अजून एक अप्रतिम गझल मंतरलेल्या सायंकाळीतंतरलेली सायंकाळी, चालत मी भरभर काहीसा..श्वास जरा झाले जड होते...घाबरलेला स्वर काहीसा..मेघ अनावर कोसळताना, वीज कडाडे नभही फाटे...आणि स्मशानी अंधाराचा, अंथरलेला थर काहीसा..कोण बरे हे हसते आहे, कोसळणार्‍या जलबिंदूंसम.....भास अचानक स्पर्शाचा हा, अन थरकापे कर काहीसा...!ही तर आहे काळीजादू...वा आहे हा खेळ मनाचा......का,मजला

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-64538923132632924172007-11-03T06:31:00.000-07:002007-11-03T06:33:36.597-07:00

आमची प्रेरणा डॉ. संतोष कुलकर्णी यांची अप्रतिम गझल आजही अप्रूप वाटे काय मी आता करावे कवडश्यांचे ...!- लोक डोकावून बघती भरवश्यांचे...!लग्न केले मागच्या वर्षीच त्यांनी...काय पेढे ही मिळाले बारश्यांचे ...?काय खातो हे कुणाला ज्ञात नाही,मात्र कौतुक रोज त्यांच्या बाळश्यांचे...!मोकळा पडला तमाशा...पाहतो मी......सूरही विरले अताशा मावश्यांचे...!पाहुनी थोबाड सुंदर "केशवा"चे!!..वाटते अप्रूप आता, आरश्यांचे...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-79293937827871323422007-11-03T06:28:00.000-07:002007-11-03T06:31:05.722-07:00

हिंदीतील एक नामवंत कवी श्री.कुँवर बेचैन ह्यांच्या गझलेतील काही निवडक शेरांचा मनोगती मानस यांनी केलेला सुंदर भावानुवाद काल वाचला आणि कालच भारतीय क्रिकेट संघाने जिंकलेल्या जुन्या सामन्यांच्या चित्रफिती पाहण्याचा योग आला त्यातून सुचलेले हे काव्य.. शतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभारशतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभार.विजयाचे अन शिल्प बनवले, त्याबद्दल आभार.जागून सुद्धा,आम्ही पाहिली नित्य फलंदाजीहे

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-86179035379453373022007-11-03T06:25:00.000-07:002007-11-03T06:28:34.347-07:00

आमची प्रेरणा चित्तयांची अप्रतिम गझल दुःखाने कुठल्या समुद्र इतका हेलावतो सारखा ?मोठ्याने मज का असा बघ जरा बोलावतो सासरा ?दारू का इतकी पितो, बरळतो, भंडावतो सासरा?दाराचा खटका कसा अडकला आहे बघा ना जरावाघाच्यासम आज आत फिरतो, ठोठावतो सासरानाही ह्या दुनियेत मित्र अथवा वैरी कुणाचाच हाकोणालाच न सोडतो पण बघा, हा चावतो सासरादारूने सगळी भिजून असती ओलावली कापडे !त्यादर्पासम हा घरात अमुच्या घोंघावतो सासराआईना,

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-90684758796614779532007-11-03T06:23:00.000-07:002007-11-03T06:25:18.448-07:00

आमची प्रेरणा जयंतरावांची गजल वेळी अवेळीतू नको घेऊ अता वेळी अवेळीतोल जातो,चालता वेळी अवेळीहा खुळा नवरा विचारी बायकोला!'चिंच कैऱ्या' मागता वेळी अवेळी?योजना आहे तुला छेडावयाचीका अशी मग सभ्यता वेळी अवेळीमी घरी येऊ कसा तू सांग,सखयेबाप तव हा जागता वेळी अवेळीयेव्हढे ही जाणशी ना "केशवा" तूयेत नाही सांगता वेळी अवेळी(केशवसुमार६९)

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-7690356235033271642007-09-04T13:01:00.000-07:002007-09-04T13:07:11.606-07:00

आमची प्रेरणा मृण्मयी यांची सुरेख कविता भांडं"...चर्चेत भांडावं लागायचंच,त्यात काय मोठंसं?"गुळगुळीत, क्लिशे बनलेले प्रतिसादबहुतेक क्लिशेंप्रमाणे- काही प्रमाणात.नसेलही त्यात काही मोठंसंपण प्रत्येक वेळी भांडण हवंचकधी लहानकधी मोठंकधी कायमचेचर्चेचे स्वरूप बदलणारे,चर्चा रंगवणार.प्रतिसादांची संख्या वाढत जातेअपरिहार्यपणेआणि एक दिवशी चर्चेचा मूळ विषयओळखू येईनासा होतोतरी ही हिंमत करनवं भांडण करण्याची...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-18781393949614870802007-09-04T12:50:00.000-07:002007-09-04T12:59:33.673-07:00

आमची प्रेरणा माफी यांची मार्मिक मुक्तक तिच्या वागण्याचा मला त्रास होतो तिच्या मागण्यांचा मला त्रास होतोतिला जिंकल्याचा खुळा भास होतोकशी शत्रुता मीच केली स्वतःशीपती होऊनी मी तिचा दास होतो !-केशवसुमार

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-19088785903723191882007-09-04T12:41:00.000-07:002007-09-04T12:49:56.932-07:00

कशा माझ्या अताशा थांबल्या त्या मैफिली साऱ्यातश्या त्या जायच्या जागा जरा थोड्या जुन्या झाल्याभरारी घेत काळाची पहा गेली कुपी कोठेसुखाच्या कल्पना आता पहा नवनव्या आल्याकसे ते स्कर्ट होते, टॉप होते, पँट ही होत्याजगाला सर्व समजावे अशा त्या सैलही होत्याकळावे पण कुणाला चाललेल्या त्या खुळ्या गोष्टीतश्या त्या वागताना जराश्या स्वैरही होत्यामुखाला फासलेला लेप रंगाचा झळाळावाजरासा अत्तराचा मोगऱ्याच्या गंध

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-26515514102174493532007-09-04T12:28:00.000-07:002007-09-04T12:33:32.384-07:00

आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा प्रदिप कुलकर्णींची सुरेख कविता ...पोरी वयात आल्या !चोरी घरात झाली...!चोरी घरात झाली, झाली घरात चोरी !खाली करून गेला सगळी बघा तिजोरी !होत्या समस्त नोटा त्यांनी लुटून नेल्यामाझीच का तिजोरी लुटलीस सांग मेल्याछाती पिटून घेतो, लाला अता किशोरी....!दिवसा दिसून आले लालास आज तारेदेहातले निघोनी गेलेत त्राण सारेअंधार दाटलेला होता तया समोरी !पैसेच फक्त तुजला होते हवेहवेसे...लाला जनास

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-66778313128398869042007-09-04T12:20:00.000-07:002007-09-04T12:28:33.544-07:00

आमची प्रेरणा अजब यांची कविता बदलदुरून ते घरबहुतेक तेच असते...घरात बहुधादुसरे कोणी दिसते...आजू बाजूलायेतो-जातो, बघतो..."केश्या" घराचापत्ता चुकला असतो...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-41024994066307705162007-09-04T12:15:00.000-07:002007-09-04T12:41:13.293-07:00

`मनोगत`चे संचालक, प्रशासक, कायमस्वरूपी सदस्य, धावती भेट देणारे पाहुणे-सदस्य....या सगळ्यांन तर्फे प्रदिपराव आपलं मनोगतावर स्वागत ..!........................................................आपली सुरेख कविता ...पोरी वयात आल्या ! वाचून आम्हाला ही काही ओळी सुचल्या(पोरी वयात आल्या...!)पोरी वयात आल्या, आल्या वयात पोरी !फिरती घरावरूनी गल्लीतले टपोरी!होत्या कभिन्न काळ्या आता नटून आल्यारंगात कोणत्या या

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-62402259684350893802007-09-04T11:59:00.000-07:002007-09-04T12:08:53.779-07:00

काही दिवसांपूर्वी कुणीतरी 'मला आवडलेले मनोगती लिखाण' अस एक टूमण काढलं होते..ते अजून ही आमच्या डोक्यात (?) घोळत होते. आपल्याला आवडलेले लेख ठरवणे म्हणजे जुने लेख/ कविता शोधून वाचन आलं. ते करताना अनुताईची जागतिक भूत महासभा(जा.भू.म.) पुन्हा वाचली. जा.भू.म. च भूत अजून उतरलं नव्हत आणि मृण्मयी यांची सुरेख कविता रुद्र मल्हार आमच्या वाचनात आली आणि आमच्या डोक्यात(?) नेहमी प्रमाणे गोंधळ झाला.पसरलेला कभिन्न

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-48514725590816679412007-07-30T15:56:00.000-07:002007-07-30T15:58:14.567-07:00

आमची प्रेरणा प्रमोद बजेकरांची सुरेख गझल फुलांना जर असेमुलांना जर असे आहेच फेटाळायचेकशाला रंग लावुन तोंड मग सजवायचेकशासाठी पसारा मांडतो तू एवढा?तुला आहेच जर नंतर सख्या अवरायचेपुन्हा भिजलोच मी , भिजलो जसा मी काल हीविसरतो रोज मी छत्री कशी आणायचेविचारे सारखी येऊन झाले का तुझेकिती वेळा तिला नाही असे सांगायचेनको पाहू अशी तू एकटक माझ्याकडेउगा लोकास अन भलतेच बघ वाटायचे'पुन्हा भेटू 'जरी म्हटले तिने

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-20539394883206352552007-07-30T15:54:00.000-07:002007-07-30T15:56:30.563-07:00

आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम कविता भूकचूकएक सुंदरी सलूनमधल्या खुर्चीवरती भल्या दुपारीयेउन बसली अगदी अलगद, सोडून केस तिचे सोनेरीमिटून चष्मा काळा बसली पायावरती पाय चढवुनीवेध घेतला भोवतालचा एक दोनदा मान वळवुनीनजर झुकवुनी पदर सारखा करून झाला मग हातानेजणू पंखाची पिसे सारखी करावी कोण्या पक्ष्यानेकेस कापले अनेकदा पण समाधान काही लाभेनाआरशामध्ये बघून झाले पण जीवाला चैन पडेनाम्हणतील सख्या किती कापले

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-83508021187373002452007-07-30T15:52:00.000-07:002007-07-30T15:54:07.497-07:00

आमची प्रेरणा जयंतरावांची सुरेख गझल दाखलाहा वाकला तो धावला"जो वाकला, तो संपला"उठणे कसे, बसणे कसेनाजूक आहे मामलापाहून हालत अन मलातो वैद्य सुद्धा हासला!खोडी न त्याची काढलीमग तो मला का चावला?माझ्यात होते काय जेत्याने चुना मज लावलासोडे न हा कोणास हीइतका कसा हा माजला"केश्या"तुझा कलगीतुराभलताच होता गाजला(केशवसुमार६९)

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-58630728575934398442007-07-30T15:49:00.000-07:002007-07-30T15:52:42.532-07:00

अदितीताईंची सुरेख कविता गंध वाचून आम्हाला आमच्या उमेदीच्या काळात पिंपरीला नोकरी करत होतो ते दिवस आठवले. तेव्हा हिंदुस्तान ऍन्टीबायोटिक ( एचे) कारखान्यातून रोज येणाऱ्या गंधाची आठवण झाली..काल रात्री झोप जराशी कमीच झालीसकाळ झाली तरी डोळ्यातून ती ओघळलीअपुऱ्या झोपेने थकलेले मन पेंगत होतेअजून थोडे झोप मला ते सांगत होतेगजर वाजला तरी पांघरूण ओढून घ्यावेमनात आपल्या नोकरीलाही शाप द्यावेपुन्हा एकदा या

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-7123613971807032852007-07-30T15:46:00.000-07:002007-07-30T15:49:40.951-07:00

आमची प्रेरणा मंजुश्री गोखले यांची सुरेख चित्रमय कविता हिरवी पहाट.. दिवस सरल्या वरती धरलेली मी गुत्याची वाटपिण्याच्या नादात न कळले केव्हा झाली पहाट.. गुत्याच्या निळ्या तांबड्या दिव्यांत लागली समाधी उषेची चाहूल लागली थोडी उतरण्या आधीकाही केल्या आठवेना मज माझ्या घरची वाटपिण्याच्या नादात ... लटपटणारे तनू सावरत रस्त्यातच केली गाई

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-51473881419075137572007-07-22T10:37:00.000-07:002007-07-22T10:40:56.717-07:00

विडंबन आमचीकोण वाचतोआनंदानेकोण नाचतो...शब्द कुणालाजेव्हा सलतीविडंबने आमचीतेव्हा गळती...कोणाला हेविडंबन छळतेन सांगताहीसर्वांना कळते...

केशवसुमारnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-31029255915498072012007-07-20T11:13:00.000-07:002007-07-20T11:14:58.066-07:00

आमची प्रेरणा कुमार जावडेकरांची सुरेख गझल आत्मसात'हो-हो' खुले म्हणालो, 'ना-ना' मनात केलेआहे गुलाम मजला माझ्या घरात केले!फसलो हसून आता येथे तिच्यापुढे मीमी काम नोकराचे मग आत्मसात केले!का लाज वाटते ना आता मला कशाची?नाते तिचेनि माझे सर्वांस ज्ञात केले...!सांगू कसे कुणाला चिंगूस मी किती तेफुकटात केशकर्तन घरच्याघरात केलेछळलेस "केशवा" तू दिनरात ज्या कवींनात्यांनीच काल शिमगे एकसुरात केले- केशवसुमार

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-32383030033999462472007-07-19T12:15:00.000-07:002007-07-19T12:16:55.885-07:00

आमची प्रेरणा पुलस्तिंची गझल साळसूद घट्ट बांधली तरीकाळजी जरा बरीपाव रोजचा इथेमज मिळे न भाकरी!ढीग फार साचलाधूत जा कधीतरीचावते किती तुझ्याआत खाटल्यावरीआलबेल का इथे?एकटीच मी घरी!साळसूद का असा?चाललोय सासरी!प्रश्न फार हे तुझे -गप्प बस जरा तरी!द्यायला हवी तुला,"केशवा" जरा धुरी

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-33578752175539337862007-07-19T12:12:00.000-07:002007-07-19T12:15:17.520-07:00

आमची प्रेरणा अजब यांची सुरेख कविता 'उत्तर'मिटून डोळेहिंदी गाणेमनात धर...अनुवाद अनत्याचा नंतरतयार कर... ठाउक आहे अर्थ लावणे सोपे नाही... अनुवादात छंद निभावणे सोपे नाही...प्रतिसादालातावातावाने तूदे उत्तर...चुकले असलेतरी कशालाकबूल कर...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-2698032420405334472007-07-19T12:07:00.000-07:002007-07-19T12:11:49.345-07:00

आमची प्रेरणा अदितीताईनी केलेला 'उठाये जा उनके सितम, या हिंदी गाण्याचा सुरेख भावानुवाद मन्मना रे!संपले मद्य, कसे हे, तू पहावे, "केशवा" रेद्राक्ष-आसव पीत आता तू बसावे "केशवा" रे ॥सवय थोडीशी जुनी आहे अशी तुजला, तरी पणसोडण्या प्रयत्न, थोडे तू करावे, "केशवा" रे ॥उतरली आहे, तरी ही, कालची अजून गुंगीतू मला आधार होता, तू पडावे? "केशवा" रे ॥त्रास ते देतील सारे, जगही छळेल, तुला जरीपण विडंबन नित्य नेमाने

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-48720209080505415962007-07-19T12:04:00.000-07:002007-07-19T12:07:44.359-07:00

आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची सुरेख गझल ...दिवेलागणीच्या वेळी ! (...दिवेलागणीच्या वेळी ! )नको तेच मजला स्मरते...दिवेलागणीच्या वेळी !चला ग्लास माझा भरते...दिवेलागणीच्या वेळी !हळू खा जरा तू चकणा...भरे पोट बसल्या जागी...तशी ही कुठेही चरते...दिवेलागणीच्या वेळी ?- चढू लागली बघ मजला पुरे बास आता झाले...पुन्हा कोण प्याला भरते...दिवेलागणीच्या वेळी !मला एकट्याला बघुनी म्हणे 'चांदणी' एकाकी...चला आज

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-43428081473330553142007-07-12T18:10:00.000-07:002007-07-12T18:11:59.157-07:00

आमची प्रेरणा प्रा. डॉ.संतोष कुलकर्णी यांची सुरेख गझल फार मी कुठे... आज मज कुठे...आज मज कुठे जावत नाहीकाय बातमी दावत नाहीदोष आरशाला मी देतो...!आरशात ज्या मावत नाहीभाग मागचा इतका सुजलाबोट त्यांस ही लावत नाहीओरबाडते तीक्ष्ण नखानेजवळ मज तिच्या जावत नाहीश्वान लागले मागे माझ्या...!मी उगाच हा धावत नाही..!घाबरू नको ह्या कुत्र्यालाफक्त भुंकते... चावत नाही...काय मी करू ह्या "केश्या"लालाज काढतो... ठेवत

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-38638614972442306652007-07-12T18:09:00.000-07:002007-07-12T18:10:40.302-07:00

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची सुरेख गझल कळेनामुलांना कसे थांबवावे कळेनानव्याने कसे हे घडावे कळेनाजमाना असा, सर्व चालून जातेतिने का असे आखडावे - कळेनाकिती माहिती ही, किती तज्ञ सल्लेकसे नेमके मी करावे - कळेनातिला नेमका आज उत्साह आला!कसे हे पुन्हा मी गळावे - कळेनाबिचारी बघा चिंब ही पार झाली"कुठे केवढे कोसळावे कळेना?"पुन्हा वाचले, खोडले शेर सारेकशाला असे गिरगटावे - कळेनाजरा आज चावट असे सुचत जाताकुठे "

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-32578569602585776212007-07-12T18:08:00.000-07:002007-07-12T18:09:22.886-07:00

आमची प्रेरणा विसुनानांची सुरेख कविता कळप हुंदडे पुष्ट ढगांचाकळप हुंदडे तर्र मुलांचा मत्त हत्तीसम पिऊन ठर्रासुरू घोष अर्वाच्यं शिव्यांचा पळत सुटे सैरा वैरारस्त्यावर कल्लोळ माजवी होतो नाचत सोडून लाजधुंद होऊनी वारूणी प्यावी असा आमचा रोज रिवाजकुंद धुराची काळी चादर असे आमच्या अवती भवतीधुंद नशा ती पिऊन नंतर स्वप्ने मनी भलती सलतीकसली आली अवखळ गाणी कसला

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-69840027855943650542007-07-12T18:06:00.000-07:002007-07-12T18:07:39.388-07:00

अमची प्रेरणा अजब यांची गझल रोटी, कपडा... रोटी, कपडा, मकान देशेजाऱ्याच्या समान दे...मला जरा तू दे भरपूरशेजाऱ्याला किमान दे...पँट फाटली पुन्हा अताबायको, नवी तुमान दे...तिला ढकलण्यासाठी मजएक उंचशी चटान दे...पाखरू नवे बघायलाजरा खुले आसमान दे...साफसफाई करायलावेळ जरासा निदान दे!...नकोच पोकळ आश्वासनपैसे आता गुमान दे...(नको हक़ीकत सांगू तूहोतीस कोठे बयान दे...)विडंबने लिहिण्या मजलिखाण ताजे-तवान दे...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-46664823329125689992007-07-12T18:04:00.000-07:002007-07-12T18:05:34.460-07:00

आमची प्रेरणा अजब यांची सुरेख कविता पत्र खूप दिसांनीतिला गेलेलोमी भेटाया...एक क्षण हीनाही जाऊ दिलामी वाया...जरा कुठे मीओढून तिलामिठीत घ्यावे...आवाज नव्हतातरी बापालातिच्या 'कळावे'...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-56666485686941156422007-07-12T18:02:00.000-07:002007-07-12T18:03:29.914-07:00

आमची प्रेरणा प्रा.डॉ. संतोष कुलकर्णी यांची अप्रतिम गझल भयंकरमिसळी वर मज राग भयंकर...!सऱ्या दिवशी आग भयंकर...!तव स्पर्शाने घाबरले मी,मला वाटला नाग भयंकर...!काही केल्या लपला नाही..सदऱ्यावरचा डाग भयंकर...!बाप तिचा आलाच अचानक,...नंतरचा तो भाग भयंकर...!दूर वरुनी दरवळ आला,सोन खताची बाग भयंकर...!"केश्या"च्या ह्या विडंबनांवर..,सर्व कवींना राग भयंकर...!ई. केशवसुमार, मॅकल्सफिल्ड.

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-1618611704625205882007-07-12T18:00:00.000-07:002007-07-12T18:02:21.860-07:00

आमची प्रेरणा बैरागी यांची कविता वाजला किती पाऊस...वाजले किती ते१ सांगन आली जागजरा डोळ्यांनानेमका विसरलो बोळकसा हा घोळझाला रस्त्यातदारात भेटला२ बापमारली थापमी नेहमीचीचोरून दिले मी फूलतरी चाहूलतिच्या बापा येबाहेरी संततधारकशी जाणारघरी मी माझ्याविझू दे तेवता दिवाअरे "केशवा"जरासे थांब१. 'बारा की' आधीच्या आवृत्तीत.२. 'उभा हा' आधीच्या आवृत्ती.

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-85055735986067090872007-07-12T17:59:00.000-07:002007-07-12T18:00:31.051-07:00

आमची प्रेरणा अजब यांची ... कसे? (गझल)पुन: पुन: तुला इशारे करणार कसे?शब्दावाचून मला मग कळणार कसे?...झोपेतून जागा झालो दचकून मीस्वप्नी सुद्धा तुलाच बघणार कसे?...लपवून फिरतो तोंड आता मी माझेविचार करतो हे लफडे मिटणार कसे?...सांगत होते केस तरी तू विस्कटलेबाप यायच्या आत आवरणार कसे?...श्वास, स्पंदने झाली माझी बंद अतामगर मिठीतून तुझ्या पण सुटणार कसे?...सडक्या डोकी "केश्या"ला दुसरे काही'अजब' विडंबनाखेरीज

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-51687705474156865682007-07-12T17:57:00.000-07:002007-07-12T17:59:18.860-07:00

.. खरे सांगतो ! कसे भेटले, तुलसी आणि मिहीर विरानी- खरे सांगतो खूप भावली, महिलांना ही सोप-कहाणी- खरे सांगतो कुठून आला, बाप तिचा हा, कसे मला ते, दिसले नाही; मारून खाऊनी , आले माझ्या नयनी पाणी- खरे सांगतो हवा तुझ्या येण्याची खबर,आणता; गुदमरलो, मी ही कधी तरी तू, धूत जा या जीन तुमानी- खरे सांगतो समय असा की! बोललीस

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-42335380802715929302007-07-12T17:56:00.000-07:002007-07-12T17:57:14.597-07:00

आमची प्रेरणा अजबयांची सुरेख गझल अवघड नसते... तसे पाहिले तर हे नटणे अवघड नसतेपोट लपवूनी सुडौल दिसणे अवघड नसते...नुसते खुणवू नकोस मजला नजरेमधुनी(आडोशाला मला भेटणे अवघड नसते )येता जाताना मी रोजच अनुभवतो हेबेंबी खाली पँट घालणे अवघड नसतेवेदनेतुनी जन्म घेतसे 'अजब' गजल, पण-सुमार विडंबन त्यांचे करणे अवघड नसते...विड्या फुंकणे कधीच नाही सुटले "केश्या"कोण म्हणाले 'सवय सोडणे अवघड नसते'?...

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-69120071864867234442007-07-12T17:53:00.000-07:002007-07-12T17:55:52.218-07:00

आमची प्रेरणा कुमार जावडेकरांची सुरेख गझल पोचुनी दारी तुझ्या पोचुनी इतक्या जवळ ना करत जायचेमी असे येथे कितीदा परत जायचे?पाहुनी 'चित्रे' अनोखी ही सभोवती'आह्' केवळ रोज नुसती भरत जायचे...किर्र काळोखात बुडल्या दशदिशा,तरीमी तिच्या हातास नुसते धरत जायचे?शुष्क पर्णासारखा दिसतोय काय मी?आणखी सांगा किती मी चरत जायचे?रोज अड्याच्या दिशेने वाट चालतोहसत-खेळत रोज थोडे हरत जायचेलोक बोंबलती जरी वाचून हे तुझे("

केशवसुमारnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7526644532812041888.post-38094829846311275432007-07-12T17:52:00.000-07:002007-07-12T17:53:44.366-07:00

आमची प्रेरणा सोनाली जोशी यांची गझल निराधारलोकसंख्या का फार येथे?लोक नुसते बेकार येथे !प्रश्न कोठे? रस्त्या कडेने?रोज हा शिष्टाचार येथेसावरावे कैसे कुणा मी?पेग घेऊनी चार येथेपी चहा तू कोराच आता..म्हैस आहे गर्भार येथेलोळतो मी वेळी अवेळीकाय दुसरे करणार येथे?छापले का नाही कधीही? काव्य परते साभार येथेकर पुरे हे "केश्या" विडंबनलोक झाले बेजार येथे

केशवसुमारnoreply@blogger.com0