निर्लज्ज

पोटार्थासाठी आम्हाला स्वतःचा देश सोडून आमचा बाड बिस्तरा राणीच्या देशात हालवावा लागला आहे. त्यामुळे नव्या ठिकाणी बस्तान बसे पर्यंत विश्वजालाशी संपर्क तुटला होता. आज बरेच दिवसच्या अंतरानंतर विश्वजालावर वावर करायला मिळाला. मनोगती कवींनी माझ्या अनुपस्थी मुळे सुटकेचा निःश्वास टाकला आहे अशी एक बातमी मला व्यनिमधून मिळाली. ह्या कालावधीचा फायदा घेऊन बऱ्याच कविता / गझला प्रसिद्ध झाल्या आहेत. त्यांचा यथा योग्य समाचार माफी आणि खोडसाळ या गुरुजनांनी घेतलेला बघून बरे वाटले.. ह्या थोर गुरुजनांना वंदन करून पुनरागमन करावा असा विचार आला आणि अदितीताईची निष्पर्ण ही अप्रतिम कविता वाचनात आली.(काय हा योगायोग म्हणावा) त्या प्रेरणे तून सुचलेली ही कविता..

हा येता जाता बघा काढतो खोड्या
कंटाळून गेले अता पुरी मी त्याला
निर्लज्ज उभा हा रस्त्यावर एकाकी
पाहताच मुलींना विडंबन सुचते ह्याला

हे गीत म्हणू की काव्य एक सडलेले?
लिहिताना मजला वाटे उदासवाणे
मी उगाच पडलो ह्या काव्याच्या मागे
शोधात नव्या कवितेच्या आले जाणे

पाडले तरी मी काव्य पुन्हा हे सारे
मग प्रकाशनाला अधीर झाली गात्रे
निरोप द्या वा प्रतिसाद कोणी टाका
कर तुझी "केशवा" बंद विडंबन सत्रे.....

--केशवसुमार
(२१ एप्रिल २००७,
वैशाख शुद्ध चतुर्थी, शके १९२९)

इतकी बंडल बघ दिसते ती

आमची प्रेरणा अजब यांची गझल इतकी सुंदर का दिसते ती?

इतकी बंडल बघ दिसते ती
नाक सारखे बघ पुसते ती...

उशीरा मजला, कळले सारे--
खुळ्यासारखे बघ हसते ती...

मैफल कुठली चालू असता
पेंगा काढत बघ बसते ती...

समोर दिसता मिटतो दारे
आणि उघडता बघ डसते ती...

नेत नाही तिला कोठे मी
नको तिथे पण बघ घुसते ती...

अता न तुझी सुटका यातून
तुला "केशवा" बघ पिसते ती...

'भेटणे नाही तुला'

हे विडंबन जयंत५२ यांची गझल 'भेटणे नाही अता' वरून सुचलं. ते येथे देत आहे.

'भेटणे नाही तुला'

बाप हा अत्ता तुझा सांगून गेला
'भेटणे नाही तुला' बोलून गेला

गुंड तो, त्याला कुणाची काय पर्वा
तो नको तेथे मला बदडून गेला

पाहिले होते तुला उचलून जेव्हा
हाय खांदा हा असा निखळून गेला

गाल माझे हे असे सुजले कशाला
व्हायचा तो सोहळा होऊन गेला)

लाज नाही, लाज नाही "केशवा"ला
बघ विडंबन तो पुन्हा पाडून गेला

(केशवसुमार)

बदलले मी शब्द काही

आमची प्रेरणा नीलहंस यांची अप्रतिम गझल जोडले मी शब्द काही

शेवटी पाहू विठोबा संपवूया प्रथम खादी
जीर्ण झाल्या मंदिरी या पसर तूही आज गादी

क्लिष्ट काही, शिष्ट काही, भेटले विशिष्ट काही
भेटले नाही जिहादी, भेटले ते साम्यवादी

का अश्या हीमेशच्या या जीवघेण्या भ्रष्ट चाली?
(भुंकत्या कुत्र्या पुढे ह्या टाक लवकर पाव लादी)

कोण आले? कोण गेले? जाल हे उद्ध्वस्त झाले
शेवटी राहून गेली केवढी सदस्यत्वयादी

वृत्त नाही, छंद नाही, "केशवा"ला काम नाही
बदलले मी शब्द काही, लागता तुमच्याच नादी

ओल-२

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांची गझल ओल

अधी काय होते? अता काय केले?
बघा वाकुनी नीट मी काय केले

तसा दोष असतो सदाचाच माझा
तरी प्रश्न उरतो कुठे काय केले!

मला वेगळे खूप पर्याय होते
अता वाटते हाय मी काय केले!

जरा जास्त हा आज आवाज आला
तुम्हाला समजलेच मी काय केले!

मला श्रेय मिळते सदा हे बुर्‍याचे
असे नेमके मी अधी काय केले ?

तुझा चेहरा का असा आज झाला?
कळेना जगाला कुणी काय केले!

तुमानीस का ही तुझ्या ओल आहे?
विचारू नका "केशवा" काय केले!!

-- केशवसुमार

मज उन्हाळा सोसतो ना

आमची प्रेरणा कुमार जावडेकरांची गझल ना उन्हाळा भोगला मी

मज उन्हाळा सोसतो ना फारसा...
भाजुनी झालोय मी बघ कोळसा...

'हात' अमचा नेहमीचा सोबती
सांग का ठेवू कुणावर भरवसा?

रोज मी गर्दीत येथे पाहतो
रेटतो माणूस येथे माणसा...

गाल का गेला सुजूनी आज हा?
हा कुणाच्या सांग हाताचा ठसा?

आयता अंधार सारा भोवती
चांदण्याचा हा कशाला कवडसा?

लोकहो, इतके तरी सांगा मला
"केशवा"ला मी इथे टाळू कसा?

-केशवसुमार, माकल्सफिल्ड

हवी आहे एक छबकडी..

गेल्या काही दिवसात मनोगताचे कुरुक्षेत्र करणाऱ्या सर्वसाक्षीयांच्या उडत्या छबकड्यांनी आमच्याही मनात वादळ उठवलं. पण कुरुक्षेत्रा वरचा रणसंगार पाहून प्रतिसाद कसा द्यावा ह्या विचारात असतानाच आमचे परमस्नेही जयंतरावांची हवं आहे एक आभाळ! ही अप्रतिम कविता वाचनात आली आणि आमच्या विमानप्रवासाच्या सुप्त इच्छा शब्दरूप घेऊन कागदावर उतरल्या.

हवी आहे एक स्मितसखी
कपड्याची अट नाही.
अगदी वीतभर किंवा चतकोर असले तरी चालेल!

हवी आहे एक बाहुली
कुठल्याही देशाची अट नाही.
अगदी भारतीय दिसली नाही तरी चालेल!

हवी आहे एक 'मधुमक्षिका'
अट फक्त एवढीच.
ती सुस्मिता असावी!
अगदी संपूर्ण प्रवासात एकदा जरी हसली तरी चालेल!
त्या हसण्याने
काही खडूस चेहऱ्यांनी
इंग्रजी वर्तमानपत्रातून असूयेचा नजरेने बघितले तरी चालेल!

कारण विमानतळावरची गर्दी. कोलाहल,गचाळ व्यवस्थापन, लांबलचक रांगा, ताटकळणे, तपासणीन
ेथकून गेलेल्या ह्या जीवाच्या
सुकलेल्या घशात
मार्टिनीचे दोन थेंब पडावे
एवढीच इच्छा!

हवी आहे अशी एक छबकडी
तातडीने!
अगदी माझ्या बोलण्याने चक्क लाजली आणि धूम पळाली तरी चालेल!