सोहळा-२

आज चित्त यांचा एका प्रतिसादामुळे आम्हाला मिलिंद फणसें यांची जुनी अप्रतिम गझल सोहळा वाचायला मिळाली. या गझलेने आम्हाला प्रेरणा दिली.

डाव हा आहे तिचा बघ वेगळा
आवळा देऊन मागे कोहळा

प्रेम ठरले एक चर्चा आमचे
आयुधांनी सज्ज ती, मी कोवळा

रोजचे वेणीफणी करणे तिचे
तासभर चाले तिचा हा सोहळा

शोधला बकरा नवा, नवरा नवा
खूप पैसे आणि भोळा-बावळा

मज पटावे हे कसे पण सांग तू
झाड पडले त्यास कारण कावळा!

तू फसावे ह्याचसाठी छेडतो
लावला आहे नवा मी सापळा

हाच कारावास दे आजन्म तू
मारतो डोळा मला हा आंधळा

कोण हा गातोय इतक्या रातरी
आवळा जावा जरा त्याचा गळा

सांगतो आहे तुम्हाला आज मी
वाटतो तितका न "केश्या" सोवळा

(ठसा)

आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुंदर कविता ठसा

त्या संध्याकाळी मेघ रुपेरी होते
ती घरात मजला आणि एकटी दिसते

खिडकीत दिव्याचा उजेड येऊन गेला
तो तर होता संदेश तिचा आलेला

झाडाची फांदी खिडकीपाशी होती
ती चढून गेलो, प्रिया मिठीत होती

ही वेळ अशी वैरीण साधला दावा
का बाप तिचा पण तेव्हाच तिथे यावा

पायांचे करूनी शस्त्र धुलाई होई
ऐकतो अजून तो पदरव कानी येई...

शांतता कशी? गोंगाट कुठे तो गेला?
त्या पायांचा हा ठसा मात्र उरलेला!

--केशवसुमार
(१० ऑगस्ट २००७,
आषाढ कृ. १२ शके १९२९)

तंतरलेली सायंकाळी

आमची प्रेरणा डॉ‌. संतोष कुलकर्णी यांची अजून एक अप्रतिम गझल मंतरलेल्या सायंकाळी

तंतरलेली सायंकाळी, चालत मी भरभर काहीसा..
श्वास जरा झाले जड होते...घाबरलेला स्वर काहीसा..

मेघ अनावर कोसळताना, वीज कडाडे नभही फाटे...
आणि स्मशानी अंधाराचा, अंथरलेला थर काहीसा..

कोण बरे हे हसते आहे, कोसळणार्‍या जलबिंदूंसम...
..भास अचानक स्पर्शाचा हा, अन थरकापे कर काहीसा...!

ही तर आहे काळीजादू...वा आहे हा खेळ मनाचा...
...का,मजला मातीमध्ये दिसला अस्थीपंजर काहीसा..

केवळ झाल्या गजराने ह्या जाग मला आलेली पुरती
सावरला "केश्या" काहीसा.. पण चढलेला ज्वर काहीसा...

-ई. केशवसुमार, मॅकल्सफिल्ड

वाटते अप्रूप आता

आमची प्रेरणा डॉ. संतोष कुलकर्णी यांची अप्रतिम गझल आजही अप्रूप वाटे

काय मी आता करावे कवडश्यांचे ...!
- लोक डोकावून बघती भरवश्यांचे...!

लग्न केले मागच्या वर्षीच त्यांनी...
काय पेढे ही मिळाले बारश्यांचे ...?

काय खातो हे कुणाला ज्ञात नाही,
मात्र कौतुक रोज त्यांच्या बाळश्यांचे...!

मोकळा पडला तमाशा...पाहतो मी...
...सूरही विरले अताशा मावश्यांचे...!

पाहुनी थोबाड सुंदर "केशवा"चे!!
..वाटते अप्रूप आता, आरश्यांचे...

- ई. केशवसुमार, मॅकल्सफिल्ड

शतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभार

हिंदीतील एक नामवंत कवी श्री.कुँवर बेचैन ह्यांच्या गझलेतील काही निवडक शेरांचा मनोगती मानस यांनी केलेला सुंदर भावानुवाद काल वाचला आणि कालच भारतीय क्रिकेट संघाने जिंकलेल्या जुन्या सामन्यांच्या चित्रफिती पाहण्याचा योग आला त्यातून सुचलेले हे काव्य..

शतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभार

शतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभार.
विजयाचे अन शिल्प बनवले, त्याबद्दल आभार.

जागून सुद्धा,आम्ही पाहिली नित्य फलंदाजी
हे निद्रे, तू आम्हा सोडले, त्याबद्दल आभार.

केल्या नसत्या तुम्ही; ह्या धावा बनल्या असत्या का?
त्या चेंडूंना, तुम्ही बडवले, त्याबद्दल आभार.

तेव्हा तर हे विश्वच तुम्ही जिंकलेले होते,
विश्वकपाला घरी आणले, त्याबद्दल आभार.

जुन्या चेंडूने पण गोलंदाजी बहरून हो गेली,
स्पिन, गुगलीने दुनियेला छळले, त्याबद्दल आभार

विडंबनाची ऊर्मी पुन्हा"केश्या"ला आली!
इथे दिला अनुवाद 'मानस', त्याबद्दल आभार

-केशवसुमार

*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
मूळ गझल येथे आहे

मोठ्याने मज का असा बघ जरा बोलावतो सासरा ?

आमची प्रेरणा चित्तयांची अप्रतिम गझल दुःखाने कुठल्या समुद्र इतका हेलावतो सारखा ?
मोठ्याने मज का असा बघ जरा बोलावतो सासरा ?
दारू का इतकी पितो, बरळतो, भंडावतो सासरा?

दाराचा खटका कसा अडकला आहे बघा ना जरा
वाघाच्यासम आज आत फिरतो, ठोठावतो सासरा

नाही ह्या दुनियेत मित्र अथवा वैरी कुणाचाच हा
कोणालाच न सोडतो पण बघा, हा चावतो सासरा

दारूने सगळी भिजून असती ओलावली कापडे !
त्यादर्पासम हा घरात अमुच्या घोंघावतो सासरा

आईना, निरखून काय बघतो आहेस मेल्या असा?
माझे रूप बघून आणि मजला रागावतो सासरा !

वाटावा चकणा असे बघत हा होता मला आज का?
चष्मा जाड असून ही पण कसा,ना लावतो सासरा

दे सोडून विडंबने सुनवतो आहे तुला "केशवा"
माझ्याहून कुणी न वाइट, असे दर्डावतो सासरा

वेळी अवेळी -२

आमची प्रेरणा जयंतरावांची गजल वेळी अवेळी

तू नको घेऊ अता वेळी अवेळी
तोल जातो,चालता वेळी अवेळी

हा खुळा नवरा विचारी बायकोला!
'चिंच कैऱ्या' मागता वेळी अवेळी?

योजना आहे तुला छेडावयाची
का अशी मग सभ्यता वेळी अवेळी

मी घरी येऊ कसा तू सांग,सखये
बाप तव हा जागता वेळी अवेळी

येव्हढे ही जाणशी ना "केशवा" तू
येत नाही सांगता वेळी अवेळी

(केशवसुमार६९)