शब्द-२

आमची प्रेरणा पुलस्ति यांचे शब्द

झोपे मध्ये चुळबुळतो
झोपे मध्ये बडबडतो!

मी लिहितो शब्द असे
तो वाचून ते का चिडतो?

तुझ्याच मनी का संभ्रम?
थेट जरी मी हे लिहितो

तव ह्रदयी किल्मिष नाही?
तोल तुझा मग का ढळतो?

जालावर लिहण्या आलो
प्रशासक पण तडमडतो

हो मीच तिचा नावडता
नको तिथे बघ कडमडतो!

"केश्या" या जालावरती
लोकांना तू का छळतो!

-- केशवसुमार

गज़ल-२

आमची प्रेरणा शिवश्री यांची गज़ल

ह्या तुझ्या हातच्या पोळ्या आताशा खावत नाही
अन् कवळी लावून सुद्धा त्या मजला चावत नाही

झडलेत कधीचे कुंतल अन् उजाड झाला बगिचा
मी उगीच या डोक्यावर गंगावन लावत नाही

सदऱ्यावर माझ्या असते पानाची तांबुल नक्षी
पण बायकोस माझ्या ती केव्हा ही भावत नाही

ही बघून काया माझी, वदला तो भोचक शिंपी
विजार-पैरण सोडा,मी तंबूंत ही मावत नाही

दाराच्या पाठीमागे ही बघणाऱ्याची गर्दी
तरी बरे दारी मी तसली पाटीही लावत नाही

बापाच्या डोक्याला मी नित्याचा झालोय ताप
मी हुशार इतका त्याच्या हाताला गावत नाही

मी पडतो-उठतो पडतो पण पुन्हा तिथे तडफडतो
मी साधे गाढव आहे कोणी ऐरावत नाही

या गुत्त्यांमध्ये कितिदा मी पाणीच केवळ पितो
अन् नशा तरी होते हे आंटीला भावत नाही

हा पिडतो "केशव" लोका लिहून विडंबने असली
लिहिलेले कोणी सुंदर ह्या मेल्या पहावत नाही

-केशवसुमार.

खात आहे सर्वकाही...

आमची प्रेरणा प्रसाद यांची सुरेख गझल भास आहे सर्वकाही...

खात आहे सर्वकाही...
लंघनाला अर्थ नाही

तो म्हणे सर्रास घेतो
(थेट नाही एकदाही...)

शब्द सारे चोर साले
एकही ना अर्थवाही...

पाठ फिरता बायकोची
मी जराही भीत नाही

शेवटी येतो घरी मी
उकिरडे फुंकून दाही

जाणिवा ह्या गोठलेल्या
अन् तुझी ही हात घाई!

"केशवा"सांभाळ आता
वागणे हे ठीक नाही

(कुठे म्हणालो परी असावी)

आमची प्रेरणा प्रणव सदाशिव काळे यांची सुरेख गझल कुठे म्हणालो परी असावी

कुठे म्हणालो परी असावी
जरा तरी पण बरी असावी

हवा तुला जर प्रचंड पैसा
चरायला नोकरी असावी

तरुण लाचार होत जावा
अशी कुणी त्या घरी असावी

नको अवाढव्य राजवाडा
लपायला ओसरी असावी

नकोस "केश्या" उगाच गप्पा
मनात लाज्जा तरी असावी

-केशवसुमार

गोड खाणे

आमची प्रेरणा चिन्नु यांची गोड गझल गोड गाणे

मला वेड लावी सखे गोड खाणे
खुळावून खातो सखे गोड खाणे

कसे त्या शिऱ्याला विस्मरून जावे
मंतरून जाई सखे गोड खाणे

मला हालव्याची दिसे रोज वाटी
तरंगे मनाशी सखे गोड खाणे

जरी आज आले मला हे घशाशी
कसे सांग सोडू सखे गोड खाणे

उदासीन झाले किनारे दिलाचे
मधूमेह लावी सखे गोड खाणे

जरी बंद लाडू, मला आज झाले
सुरू रोज चोरी! सखे गोड खाणे ...

अता दात सुद्धा मला सांगती हे
तुझे "केशवा" रे पुरे गोड खाणे

पावले-२

आमच्या पावलांची प्रेरणा मिलिंद फाणसे यांची पावले

निलाजरी, बदनाम करती पावले
नको तिथे बघ रोज वळती पावले

पुन्हा पुन्हा ही रेष लक्ष्मण खोडतो
न मोहणे चुकते, न अडती पावले

परावलंबित्व काय असते वेगळे
सरळ कधी झिंगून पडती पावले?

न पाहिले चंचलचरण सौदामिनी
स्थिरावली कमरेत नवती पावले

दहा ठिकाणे लिहिण्यास ही मोकळी
मनोगती अडकून बसती पावले

न "केशवा" बदनाम उगीच तू इथे
सदा तुझी तिरकीच पडती पावले

शोभते ना वागणे हे फारसे

आमची प्रेरणा अदिती यांची अवघड वृत्तातली गज़लॉईड कविता शब्द माझ्या अंतरीचे आरसे

रोज मजला वाटते लाचारसे
शब्द त्याचे बोचरे फटकारसे

ही अवस्था कोणती सांगू कसे?
बोलता ही येत नाही फारसे

काल रात्रीचा तुझा पिंगा असा
शोभते ना वागणे हे फारसे

जाऊ दे ना सोड माझी पाठ ही
संपले माझे लढाऊ वारसे

आठवे ना घेतलेले नाव ही
रोज माझे चाललेले बारसे

"केशवा" झाला पुरे अचरट पणा
तू पुणेरी ही पहावे आरसे

--केशवसुमार(२७.०३.०७)
टीप : ही कविता विडंबन म्हणून खपेल का?
ह. घ्या.