आमची प्रेरणा संदिप खरे यांची अप्रतिम कविता आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो आणि मिलिंद छत्रे यांनी केलेले सुरेख विडंबन आताशा मी फ़क्त बकाणे चकण्याचे भरतो
आताशा मी फक्त विडंबन गझलांचे करतो
चाकोरीचे खरडून तुमच्या चरणी पाठवतो
छंद नको मज कुठलाही अन् ताल नको आहे
मात्रा कसल्या? मुळात मजला वृत्त नको आहे
ह्या वृत्तांशी अवघ्या परवा करार मी केला
मी न छळावे त्यांना त्यांनी छळू नये मजला
बधीरतेने शब्दावर मी शब्द इथे भरतो
आता आता डोके केवळ तिरके चालवते
गझला बघता वाव्वा आधी खोडी आठवते
नंतर होती दिलखुष गप्पा कविवर मित्रांशी
मिळती मजला प्रतिसाद ही थोडेसे हौशी
कलंदरीने बिलंदरी ही गीते मी रचतो
कळून येते प्रतिभेची मज इवलीशी त्रिज्या
उडून जाते विडंबनातील हसण्याची मौजा
बाई बाटली याहून नाही नवा छंद चाळा
लिहीण्याचा मी नवीन काही करतो कंटाळा
विडंबनांचा माझ्या मज ही कंटाळा येतो
Saturday, November 3, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment