skip to main
|
skip to sidebar
केशवसुमार यांचे काव्य कर्तनालय
तुम्ही मला ज़मीन द्या, मी तुम्हाला विडंबन देतो.
Saturday, November 3, 2007
अंघोळ आणि भांडीवाली
उशीरा उठल्यावर मला अंघोळीला जायची घाई असते ..
आणि
न्हाणीघरात नेमकी तेव्हा भांडी
घासणारी बाई असते ...............
0 comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
►
2008
(25)
►
February
(25)
तीन पत्तीच्या खेळाची
अंदाज तारखांचा, चुकला जरा असावा
चेहऱ्याभोवती दाढी उमलत आहे !
(झुलवा)
वाढ
मळमळ
(सांज कलताना...)
खाडा -विडंबन
मला कसा हा म्हणतो मेला....
इथे तळत आसपास...!
विडंबन
पांढरपेशी विडंबने
(कृपा तुझी रे अपार आहे)
रागावल्या सखीला.....
रागावल्या सखीला.....
(पटतच नाही...)
मिळत राहील्या "केश्या"ला ह्या अयत्या कविता
ही ठमा
कसा नेहमी...
मद्यपान
सुवास
करते अवाज इतका खोली भरून जाते.....
कांदेगंध
( ...देहात माझ्या ! )
...मला आठवण आहे !
▼
2007
(152)
▼
November
(26)
रेशमाच्या बाबांनी
(...एकटी मी !)
ती ब्याद लांब गेली
...कुणी सुजवले अंग !
मला तुझ्या बापाची भीती
होतोय त्रास मजला
मी गं पुरता वेडाऽऽऽऽऽ
तोरा-२
(...हा सुखाचा सोहळा !!)
आताशा मी ग्लास रिकामे मदिरेचे करतो
आताशा मी फक्त विडंबन गझलांचे करतो..
अंघोळ आणि भांडीवाली
पार्श्व अमुचे..
'दोहे'-२
'पोहे'
(...मित्रा)
आज साली पण गटारी रात आहे
(मीतोती- उत्तर)
कविवर्यांना आव्हान !!
सोहळा-२
(ठसा)
तंतरलेली सायंकाळी
वाटते अप्रूप आता
शतकामागून शतक काढले, त्याबद्दल आभार
मोठ्याने मज का असा बघ जरा बोलावतो सासरा ?
वेळी अवेळी -२
►
September
(7)
►
July
(53)
►
May
(3)
►
April
(3)
►
March
(29)
►
February
(27)
►
January
(4)
0 comments:
Post a Comment